Voor de minimaal 30e keer open ik mijn blogpagina. Ik moet iets schrijven, ik moet geld inzamelen, ik moet van mezelf laten horen, ik moet ik moet ik moet….
En daar gaat het al helemaal mis. Want als ik ergens allergisch voor ben, is het MOETEN. Ik word er recalcitrant van, “dat maak ik zelf nog wel uit” 😅 Alleen… in dit geval voelt het toch anders. Want als ik niet in beweging kom (in de ruimste zin van het woord🙈), gebeurt er met mijn actie dit jaar niks, noppes, nada.
Dus poging 31…..En voilààà… er staan zowaar al 5 zinnen op het digitale papier.
De herinneringen op Facebook doen hun werk. Elke dag laten ze me zien dat ik voorgaande jaren volop bezig was om het doel van dat jaar in het licht te zetten. Geweldige organisaties, die keihard werken om het leven van mensen die het minder getroffen hebben een stukje mooier te maken.
Ik ga vaak “aan” op goede doelen die gericht zijn op kinderen ♥️ Zo wandelde ik mijn eerste drie Camino’s voor Free a Girl, zij zetten zich in voor de bescherming van meisjes tegen seksuele uitbuiting en mensenhandel. Andere keren voor Stichting MIND, gericht op mentale gezondheid. Voor Johan de Boterhammenman, die ervoor zorgt dat kindjes een gezonde lunch krijgen. Vorig jaar was daar Wij zijn M, die het taboe rondom seksueel misbruik wil doorbreken. Maar ook KWF Kankerbestrijding en Stichting Vluchteling zijn in de afgelopen jaren voorbij gekomen.
En dan dit jaar… ik ga mijn jubileum Camino, de 10e, wandelen voor Stichting Jarige Job!
Zij zorgen ervoor dat kinderen uit gezinnen met weinig geld tóch hun verjaardag kunnen vieren. Iets wat belangrijker is dan we ons misschien beseffen.
Ondanks dat ik niet erg op gang kom dit keer, is er wel al het een en ander in werking gezet. De vader van mijn lieve vriendin (en compagnon) is al jaren vrijwilliger voor de stichting. Om alles wat meer tot leven te brengen, kwam hij op een vrijdagmiddag gezellig een kop koffie drinken in onze yogaschool.
Onder zijn arm een grote kartonnen doos. Gewoon een kale doos, waarbij hij vertelde dat ook daar bewust voor gekozen is. Geen opdruk want niemand hoeft te weten dat je verjaardag mogelijk wordt gemaakt door anderen. Het is feest en daar gaat het om!
Ik was natuurlijk heel nieuwsgierig wat er allemaal in zat, en Arie (yep, de vader van…) vertelde er gepassioneerd en trots over. Terecht, want wat een verrassing moet het zijn voor de kinderen én ouders die dit mogen ontvangen.
Aan alles is gedacht om er een geweldige dag van te maken. Taartmix, slagroom, limonade, slingers, ballonnen, traktatie voor op school, iets lekkers voor de juffen en meesters, snoepjes om thuis uit te delen, noem maar op wat bij een kinderverjaardag past, en het zat er allemaal in. En het allermooiste, een geweldig kado, zowel groot als klein, en daarnaast een leesboek. Ik was serieus onder de indruk.
Ondanks dat was er toch nog steeds niets uit mijn handen gekomen. Het leven kwam er even tussendoor, zullen we maar zeggen.
Dit is een andere manier om te vertellen dat ik even heel druk met mezelf was 😉 Daarnaast moest ik ook weer even in mijn eigen energie en kracht gaan staan. De caminovragen (en donatieacties) vliegen om mijn oren, waardoor ik het gevoel kreeg, ‘wie ben ik dan om aan iemand te vragen mijn actie te steunen’? Het irritante stemmetje wat toch ieder jaar weer van zich laat horen.
Dat terwijl ik natuurlijk heel goed besef dat het niet om mij gaat. Het is totaal niet belangrijk wat ik ga doen, maar het is enkel een manier om iets moois met elkaar neer te zetten en daarmee de wereld een ietsiepietsie mooier te maken.
Dankzij een aantal diehard donateurs is er inmiddels al een mooie start gemaakt en staat de teller op het moment van schrijven op €451,-. Bizar lief!! Zeker omdat ik nog niet weet welke Camino ik ga wandelen en nog niet verder ben dan ‘ergens in juni’ (duhhh voor de vaste lezers een bekend verhaal🙈)
Een enorme steun in mijn rug en een lichtelijke schop onder mijn derrière. Daarover later meer, want het kan straks zomaar ineens gepiept zijn (uhm nee, ik heb het nu niet over mijn derrière, maar… weet je, laat maar..)!
Nog even terug naar die kartonnen dozen… Mocht je willen doneren, misschien leuk om te weten, dit kan vanaf €5,-. Daarvoor koopt St. Jarige Job een klein kado, zoals bijvoorbeeld een pak viltstiften. Wil je nog een stapje verder gaan, dan kan je met €12,- een groot kado sponsoren. En heb je nog een envelopje met verjaardagsgeld in de kast liggen, dan kan er voor €35,- een complete verjaardagsbox samengesteld worden.
Dit om je even een idee te geven, want alle bedragen zijn natuurlijk mogelijk en heel erg welkom.
Dan blijft er voor nu nog één ding over, en dat is de donatielink.
Tenzij je natuurlijk geïnteresseerd bent in wat ik op mijn boterham had vanmorgen (aardbeienjam), of wilt weten wat ik de rest van de dag ga doen (werken), al moet ik eerst nog een paar belangrijke klusjes fixen (de was, eten koken)… Hmmm, weinig interessant, denk ik. Maar wie weet komen de meer smeuïge verhalen in het volgende blog!
First things first… ik ben weer back on track!
Het feest kan beginnen. Doe je mee?
https://www.kominactievoorjarigejob.nl/fundraisers/linda-prooi
Liefs,
Linda
HAPPY CAMINO home 