Yep, daar ben ik weer. Jullie persoonlijke bedelaar😊 Wel eentje die ruim 6 maanden van de blog-radar is verdwenen. Genoeg tijd om lekker in de vergetelheid te raken. Maar net wanneer je denkt van me af te zijn, duik ik weer op en laat je voorlopig niet meer los😉. Een beetje als zo’n liedje wat als een irritante oorwurm in je hoofd gaat zitten. Dagen achter elkaar betrap je jezelf dat je dit op de repeat loop te zingen, neuriën, fluiten tot je er gestoord van wordt. Denk je eindelijk verlost te zijn, gooit Appie Hein het, geniepig op de achtergrond, door de boxen wanneer je lekker relaxt je boodschapjes loopt te doen…nou ja, zoiets dus maar dan anders…
Maar hé, hoe is het met je? Met mij goed! Het afgelopen half jaar was best hectisch en druk. Veel werk en te weinig leuke reisjes naar mijn zin, al zal ik zeker niet klagen! Er is genoeg gezelligs voorbij gekomen en in Mei/Juni was ik tenslotte 6 weken op pad geweest. De lang gekoesterde Camino Frances kan ik afvinken✅
We gaan even terug naar één van mijn laatste verhalen.Ik had ruim 900 km gelopen. I know, de Camino is 800 maar zoals altijd maak ik per ongeluk nog wel eens een extra ommetje. Het is verder totaal niet belangrijk maar wil het toch nog even gezegd hebben, het ego wil ook wat!
Heel stellig verkondigde ik dat de cirkel hiermee rond was. Die lekkere lange Camino was een mooie afsluiter, het was tijd voor iets anders. Meestal als ik dit zo duidelijk voel is het ook echt klaar. Dan komen er geen twijfels of spijt. Finito, door naar iets nieuws. Behalve in dit geval…
In 2018 begon ik spontaan aan mijn Camino avontuur. Totaal niet-wetend wat het inhield of de bedoeling was. Eenmaal onderweg kwam dat, na wat afkijken hier en daar, helemaal goed. Wat ik wel heel apart vond waren de mensen die de route al meerdere keren hadden gelopen hadden. In gedachten verklaarde ik ze voor gek. Wat bezielt je om 3,4,5 keer een Camino te lopen? Get a life! Yep, best een pittig oordeel voor iemand die probeert niet te veel te oordelen. Maar zeg nou zelf…is toch ook beetje gek. Genoeg leuks te ontdekken op de wereld dus waarom steeds kiezen voor hetzelfde?

Eenmaal thuis en een paar maanden verder moest ik bekennen dat ik deze mensen heel goed begreep. Ook ik zat in de greep van de Camino verslaving.
Eind Juni 2025, 9 Camino’s op mijn naam en duizenden kilometers afgelegd. Ik kon de gedachten lezen van de pelgrims die hun eerste Camino liepen. Zag hun blikken vol medelijden ‘arme vrouw, get a life!’
Ging ik me verdedigen of uitleggen? Ging ik ze vertellen dat het iedere keer zo anders is omdat je zelf iedere keer in een andere fase van het leven zit. Nee, uit ervaring wist ik dat het toch niet binnen zou komen. Ze zullen er zelf achterkomen. Of niet, ik weet inmiddels ook dat niet iedereen verslavingsgevoelig is😉. Gelukkig maar, anders werd het veel te druk richting Santiago.

Voor mij is het iets wat totaal anders is dan alle andere reizen die ik maak en gemaakt heb. Niet zo zeer mooier, avontuurlijker, zeker niet luxer, verre van dat. Ik denk dat het juist de eenvoud en de stilte, misschien soms zelfs eenzaamheid, is. Het ultieme gevoel van vrijheid, op mezelf aangewezen zijn, in mijn kracht staan en toch in verbinding door alle mensen die mijn pad kruisen. De Caminovrienden applijst wordt steeds langer. Maar ook het buiten zijn in weer en wind en alle uitdagingen op mijn pad. Wetende dat het ultieme geluk in mezelf zit en ik daar blijkbaar alleen een gevulde rugzak, wat geld, want het blijft het echte leven, en wandelschoenen voor nodig heb. Het is moeilijk uit te leggen maar degene die het ooit, echt back to basic (inclusief aftandse hostels) gelopen hebben zullen het begrijpen. Al weet ik heel goed dat er veel meer van dit soort mooie uitdagingen bestaan. Ieder heeft zijn eigen pad te bewandelen en dit is blijkbaar de mijne.
Ondanks dit alles wist ik het zeker, het was mooi geweest! Trots en dankbaar dat ik het met zo’n extra lange af mocht sluiten. Het was genoeg, klaar voor nieuwe avonturen!
Begin Januari 2026,
‘Ohhh, ik heb zoooooo’n zin om de Camino te lopen’ Deze zin gooi ik er op de meest gepaste en ongepaste momenten uit. De ene keer enthousiast maar vaker zwaar zuchtend met een vermoeiende ‘helpppp waarom houdt iedereen me tegen’ blik. Totdat ik me begin te storen aan mezelf. Want helemaal niemand houd me tegen. Is ook nog nooit gebeurd. Ik ben degene die tegenstribbelt want ik was er toch klaar mee?? Toch?? Joehoeee, wake up Linnepinnie! Oké oké, miiiiissssschiennnn heb ik toch ietsie pietsie best wel heel erg veel spijt dat ik gezegd heb niet meer te gaan. Al is het maar omdat het de 10e zou zijn, een jubileum editie, een soort van Tinnen bruiloft. Na even googelen zie ik dat het staat voor een mijlpaal van stabiliteit, doorzettingsvermogen, flexibiliteit, volhouden, aanpassen, doorgaan, niet perfect, wel stevig en sterk genoeg. Exact wat het verhaal van mijn 10 jarige relatie met de Camino beschrijft❤️ Dan kan ik toch niet bij 9 stoppen? Dit MOET gevierd worden! En waar kan dat beter dan met mijn vertrouwde rugzakkie op de weg naar Santiago de Compostela.
En zo was de kogel door de kerk… of Kathadraal, om een beetje in de sferen te blijven. IK GA! Geen twijfel meer, het besluit is genomen…
Hoe/wat/waar… hoef ik inmiddels na al die jaren geen woorden meer aan vuil te maken. De trouwe meelezers weten dat dit stukje altijd pas last minute ingevuld wordt. Het zal waarschijnlijk ergens in juni zijn, dat moet ik nog even uitpuzzelen. Go with the flow en alles zal vast weer op zijn plek vallen.
Ieder jaar koppel ik aan mijn wandeltochten een mooie goed doel. Dat is het enige waar ik wel altijd gelijk bloedje serieus werk van maak en strak geregeld wil hebben. Liefst kies ik de wat kleinere organisaties en heb een zwak voor alles wat met kinderen te maken heeft.
De keuze valt vaak op iets wat mij of mijn omgeving bezighoudt, passend in het moment. Zo ook dit keer…
Zoals gezegd…Het is feest🎉 de 10e Camino!
En wat hoort daar bij? Taart, kadootjes, traktaties, slingers, the whole shebang🥳 Het doel wat ik gekozen heb zorgt hier met heel veel liefde voor! Uiteraard niet voor mijn jubileum maar voor duizenden kinderen in Nederland.
Nieuwsgierig? Komtieeeeee….(opgebouwde spanning all over the place)….dit jaar wandel ik vooooorrrrrr…..
🥳STICHTING JARIGE JOB!🎉
Als dat geen feestje wordt!
Even een kort introductie over deze geweldige organisatie:
In Nederland zijn er kinderen die hun verjaardag niet kunnen vieren, omdat er thuis geen geld voor is. Stichting Jarige Job helpt deze kinderen door het geven van een verjaardagsbox t.w.v. €35,-. Hierin zit alles wat nodig is voor een echt feestje, zowel thuis als op school! Jaarlijks vieren meer dan 176.000 kinderen hun verjaardag met de hulp van Jarige Job
Zonder hulp van deze Stichting zouden deze kindjes op hun mooiste dag van het jaar geen kadootje krijgen, hangen er geen slingers en ballonnen en kunnen zij niet trakteren op school. Uit schaamte melden ze zich soms zelfs ziek. Iets wat ik echt hartverscheurend vond om te lezen want ik kan nog zo goed het gelukkige blije gevoel herinneren als je mocht trakteren en ook voor mijn eigen kind gooide ik al mijn creativiteit in de strijd. Ik zie hem in gedachten weer trots en overgelukkig naar school lopen met zijn zware mand in zijn armen.
Een verjaardag is voor even kind niet zomaar een dag; het is een moment waarop hij/zij zich speciaal en gezien voelt wat bijdraagt aan meer zelfvertrouwen en geluk. Daarom is het zo belangrijk dat elk kind, ongeacht de thuissituatie, de kans krijgt om zijn of haar verjaardag te vieren.
Dus mijn vraag aan jou? Kom je op mijn ‘online blog feestje’? Bij deze stuur ik je mijn verlanglijstje via onderstaande link
Er gaat vast nog veel gezelligs ontstaan de aankomende 5/6 maanden. Wat betreft blog zal het nog geen storm lopen maar ik ga proberen af en toe iets op het digitale papier te krijgen. Blijf lekker meelezen als je zin hebt of volg mijn insta-account happycamino_linda voor korte updates.
Ik kijk uit naar de eerste donaties (en de laatste en alles er tussenin)
Hetzelfde gevoel van vroeger, als kind, wanneer je vroeg wakker werd op je verjaardag. ❤️
Het blijft altijd weer super spannend. Ga je vrolijk aan op mijn bekende deuntje of ben ik inmiddels jouw meest irritante oorwurm, blij als je er vanaf bent? ( je hoeft hierop geen antwoord te geven🙈) Ik hoop natuurlijk het eerste zodat we ook dit jaar weer een geweldig record bedrag gaan bereiken. Samen de wereld een klein beetje mooier maken.
Zonder jou geen feestje❤️
Liefs,
Linda

