!Dat het nieuwe avontuur van start is gegaan is meer dan duidelijk. Ik hoop alleen wel dat er een iets andere flow in komt maar daar heb ik na het laatste uurtje van deze dag weer alle vertrouwen in.
Vanmorgen om 07.00 uur liep de wekker af. Ik wilde ruim de tijd nemen want mijn rugzak was nog maar voor de helft ingepakt. Vannacht had ik wat onrustig geslapen en tijdens de wakkere momentjes mijn to do of beter het ‘ niet vergeten mee te nemen ’ lijstje aangevuld.
Nadat ik alles erin gepropt had woog ik mijn rugzak en kwam op het gebruikelijke gewicht van rond de 8,5 kilo uit. Het zal dus wel goed zitten met de inhoud ervan. In praktijk zal dit met water en wat eten rond de 10 kilo uit gaan komen.
Om 9.00 uur kwam Pepijn fris en fruitig naar beneden om me een half uur later naar Eindhoven te brengen. Gezellig, nog even 1,5 uur samen in de auto en naar zijn verhalen luisteren. Inmiddels is hij 20 maar vind ik het nog net zo lastig als bij de eerste Camino, 6 jaar geleden, om hem gedag te zeggen. Zeker nadat we het in 2021 samen gelopen hebben. Dus na de 20 x heen en weer ik hou van jou, ik ook van jou, liep moeders met een dikke strot en tranen in haar ogen richting douane.
Daar ging alles heerlijk soepeltjes al werd er natuurlijk weer een klein drugs testje gedaan. Ik sta er niet meer van te kijken wat misschien ook net even te nonchalant over kan komen. Zou ik nu gewoon een crimikop hebben of meer een verlepte uitstraling van te lang gebruik🙈 ik hou het op mijn stoere blik haha. Uiteraard niks aan het handje dus na 10 minuten zat ik lekker aan de koffie.
Het vliegtuig zou om half 2 vertrekken. So far so good. Bij het boarden stonden 2 gezellige stelletjes voor me. We waren met elkaar al op zoek geweest naar de priority rij dus we hadden al een soort van een band opgebouwd🤪 Ik leefde daardoor extra met ze mee toen ze geweigerd werden. In plaats van hun volledige voornaam hadden ze hun initialen doorgeven wat voor Ryanair reden was ze niet mee te laten vliegen. Dikke stress uiteraard. Wat had ik met ze te doen. Ze konden proberen hun ticket nog te wijzigen maar deze vlucht gingen ze niet meer halen, zei de grond stewardess.
Dat ze 2x heen en weer hadden kunnen vliegen wisten we toen nog niet…
In de rij buiten stond ik met mijn medereizigers te wachten om het vliegtuig in te gaan. Totdat we gesommeerd werden terug naar binnen te gaan en te wachten op verdere instructies. Al snel gaf het bord aan dat we niet om 13.25 uur zouden vertrekken maar om 15.30 uur. De tijd tikte door, nog maar een koffietje, praatje hier en daar, telefoon even opladen, boek luisteren, rondje lopen.
Inmiddels was het al 15.30 uur geweest en stonden mensen weer keurig in de rij. Een chagrijnige stewardess blèrde dat ze wel konden gaan zitten want er was geen vliegtuig. Verder bleef alle informatie uit. Het werd 16.30 uur, 17.00 uur nog steeds niks. Aangezien ik niet erg van gemopper hou ging ik steeds even ergens anders zitten, frisse wind totdat het weer te comfortabel werd en mensen de behoefte voelde om te klagen. Dan pakte ik mijn rugzak en wandelde ongemerkt verder naar een andere plek . Toen ik een beetje wegdommelde vroeg een lieve mevrouw of ze me wakker moest maken voor vertrek. Het zal je gebeuren inderdaad.
Ineens om iets voor half 6 klonk er een luid gejuich. Lekker wekkertje al sliep ik niet. Het boarden ging dan toch eindelijk beginnen. Shittt, precies wanneer ik nog even snel wilde gaan plassen. Dat risico durfde ik toch niet meer te nemen. Runnnn, snel dat ticket voor die scanner en gaan voordat ze zich weer bedenken.
Uiteindelijk gingen we een dikke 4 uur later de lucht in richting Porto. Ik viel al snel in slaap en toen ik wakker werd dacht ik dat we er al waren. Helaas, mijn telefoon had de Portugese tijd nog niet opgepakt wat betekende dat het nog een uur duurde. Viel dat ff tegen.
19.40 uur belde ik mijn moeder dat ik geland was en hoe dat met de Uber werkte. Ik had namelijk totaaaaal geen zin meer om nog 45 minuten met de bus en de metro te gaan. Iets wat ik normaal super leuk vind maar ik was er helemaal klaar mee! Waardoor ik ook geen zin had in apps downloaden dus ben naar buiten gelopen en heb bij de eerste de beste (chagrijnige) taxichauffeuse op haar raampje getikt. Die bracht me in een kwartiertje naar het startpunt van mijn Camino. Tenminste….nadat ze 4 rondjes bleef rijden omdat ze de weg kwijt was waarop ik besloot dat ik verder wel zou gaan lopen. Best lekker ook na zo’n dag hangen en reizen.
Ik had het zo gevonden wat me dus aan het denken zet of ik niet voor een carrière als taxichauffeuse in Portugal moet gaan! Zal in ieder geval beloven het een stuk vrolijker aan te pakken!
Inchecken, douchen, naar buiten èn jaja daar waren de eerste Camino tranen🎉🎉🎉 Normaal laten ze zich pas op dag 3 zien maar ze waren niet te houden. Het zal de vermoeidheid geweest zijn. Het waren wat hectische chaotische dagen voor vertrek en niet de meest soepele vlucht. Dus kwamen de gedachten, ‘waarom doe ik dit nu weer alleen, waarom ook zo impulsief bla bla bla… snik snik snik… ‘
Gelukkig kan ik op zulke momenten ook goed relativeren en weet ik dat het dit moment is en ik morgen weer heel gelukkig langs het strand zal lopen. Dus eerst even eten, wijntje erbij en daarna lekker terug naar het hotel. Nog geen slaapzaal deze nacht!
Dit bleek maar weer het beste medicijn want na een heerlijk bordje inktvis lig ik nu op mijn bed nog even dit blog te schrijven en ga morgenochtend bij het ontbijt eens bekijken hoe de route van de dag eruit gaat zien.
Ik ben er weer, ik heb er zin in!
Ohhhh en wat de dag echt meer dan goed heeft gemaakt zijn uiteraaaaaard de donaties!! De teller staat inmiddels op €1334,- Dank jullie wel allemaal❤️❤️❤️
Ik heb nu geen zin meer om precies uit te leggen waarvoor ik loop (al weet ik dat dit best belangrijk is) maar mocht je meer willen weten lees dan vooral mijn vorige blog ook even. Het is in ieder geval voor Stichting MIND🧡
En wil je doneren… want ik heb de droom om over 2 weken met €2000,- Santiago binnen te lopen, klik dan op deze link:
Dank jullie wel❤️❤️Samen kunnen we de wereld een beetje mooier maken!
Nog even voor de nieuwe lezers. De dagen zijn best lang en ik vind een blog bijhouden super leuk maar kost veel tijd en heb totaal geen zin in 10x overlezen. Mochten sommige zinnen een beetje wazig zijn gebruik dan vooral je fantasie 😜
En nu… slapen en morgen gezond en blij weer op🎉🎉🎉🎉🎉
Liefs,
Linda
HAPPY CAMINO home 