In slaap vallen met het geluid van de krekels en wakker worden door de fluitende vogeltjes, daar word je toch gelukkig van!
Jorge was een gezellige kamergenoot. We hadden leuke gesprekken. Ik denk dat hij in het dagelijks leven een hele drukke zakenman is met een enorm groot hart. Hij organiseert met zijn bedrijf regelmatig evenementen om geld in te zamelen voor mensen in armoede. Toen ik vanmorgen zei dat het zo heerlijk stil was in onze kamer keek hij me verrassend hoopvol aan. ‘Heb ik niet gesnurkt?’ Ik begon te lachen , ‘ja dat wel maar op een relaxte manier.’ Het had me niet gestoord. Ik werd er een paar keer wakker van maar sliep steeds meteen weer verder. Na het ontbijt zeiden we elkaar gedag. Ik vond het wel jammer want ik had nog wel wat meer verhalen van hem willen horen. Maar helaas, hij had een paar dagen ervoor een fiets gekocht omdat zijn voeten niet meer verder konden. Dat zou dus rennen worden en of er dan nog een zinnig gesprek uit me komt?
07.15 uur liep ik weer op de route naar Santiago. Het was nog een beetje fris maar dat vind ik super lekker in de ochtend. Alsof ik extra gezonde zuurstof inadem en daardoor helderder, fitter, frisser ben. Ik voelde me goed! Het is net of je zo ‘s morgens vroeg de wereld langzaam wakker ziet worden.
Na een kwartier ben ik gestopt voor een koffietje. Niet te lang want het was wat spannend wat het weer zou gaan doen. Jorge had me gezegd dat het om 10.00 uur zou gaan regenen. Ik kijk eigenlijk nooit naar het weer bericht (behalve toen het in 2021 met Pepijn alleen maar bleef regenen) maar nu wilde ik het toch ook zelf zien. Nooit zomaar de eerste de beste kerel (of vrouw) vertrouwen🤪. Bij mij kwam eruit dat het rond 15.00 uur zou gaan regenen. Hij zal nog wel aan me gedacht hebben toen hij bij aankomst zijn regenjas weer op kon bergen, er is geen druppel gevallen vandaag… oké, 1 druppel of misschien was het een incontinente vogel die overvloog. Ik denk het laatste!
Het is wat drukker nu op de route. Niet dat ik in een rijtje loop maar wel altijd een pelgrim voor of achter me in het zicht. Soms weer even niet en dan ineens komt het bij een goede fotospot weer samen. Ondanks dat heb ik ook vandaag weer geen aanspraak. Klinkt zielig is het niet! Wel ga ik gezichten herkennen en andersom. Even een gezellige ‘Hee hiii…Hola!’ (Zo gaat ie meestal bij mij hè, andere houden het vaak bij Hola🙃)dat is al super leuk. Het is hoe dan ook, met of zonder contact, verbindend.
Onderweg zat een man zijn spulletjes te verkopen en stempels uit te delen. Met Pepijn heb ik vorige keer een tijdje met hem staan praten. Het is op een positieve manier een bijzonder type. Ook nu had hij de lachers weer op de hand en was druk in gesprek. Ik zag zijn stempeldingetje dus dacht het zelf wel te doen. Bij de meeste moet je heel hard drukken omdat de inkt bijna op is. Dus ook nu stond ik vol enthousiasme bijna door de tafel heen te duwen. Het was ineens stil om me heen en 6 paar ogen waren op me gericht. Hmm licht ongemakkelijk.’No no no Señorita, you have to do that with loveeeeee.’ zei hij met een vrolijke lach op zijn toch wat strenge gezicht en stempelde heel zachtjes het pelgrimspaspoort van de man naast me. ‘I understand, zei Ik, ‘but my love is sooooo much bigger and stronger than that!’ wjzend op dat vage matige drempeltje die hij net gezet had. Daar had ik me uitgelult waarop de volgende ook een dikke vette stempel wilde. De stempelman greep overdreven zuchtend naar zijn hoofd ‘ Womennnn’ en lachte een harde schaterlach er achteraan.
Het ging helemaal lekker en de temperatuur was niet al te warm vandaag dus ik stapte flink door. De natuur was weer prachtig. Ik liep langs een enorme vijver met kikkers of padden, geen idee. Langs velden vol wilde bloemen, stromende beekjes, een man met een doedelzak. Die zag ik vorig jaar op de Camino Frances ook. Niet deze man uiteraard dat zou wat creepy zijn, alsof hij me achtervolgt, maar daar zag ik wel doedelzakken. Dit was voor mij wel weer even dat momentje waarom ik besefte dat het ‘commerciëler’ wordt. En waarom doedelzakken??? Zet er een lekkere hunk neer die op zijn gitaar Spaanse muziek zit te tokkelen.
Ik liep een klein stukje met een Franse pelgrim die ook al meerdere keren gelopen had en die haalde hetzelfde aan. Het is nog steeds een geweldige ervaring maar net een beetje anders. En anders hoeft helemaal niet verkeerd te zijn, het hele leven bestaat uit verandering. Lekker meebewegen. Uiteindelijk heb je in dit soort gevallen zelf de keuze of het nog past of niet. En voor nu past het nog prima!! Volgend jaar bedenk ik wel weer verder, nog genoeg moois te ontdekken.
Door het vroege vertrek liep ik al begin van de middag het gezellige Pontevedra binnen. Na de koffie had ik geen pauze meer ingelast wat betekende dat ik ongemerkt 20 km achter elkaar doorgelopen had. Op wat wildplaspauzes na. Serieus… gewoon 3x die bosjes in. Op plekken die anderen duidelijk ook ooit bedacht hadden om uit het zicht te ‘hangen’.
Ik had niks geboekt omdat ik daar wilde beslissen of ik door zou lopen of zou stoppen. Het werd het laatste. Ik had zin in taart, Padron pepers, inktvis, alcoholvrij biertje, koffie en het liefst allemaal tegelijk. Op booking had Ik al een hostel gezien maar was nu benieuwd of de prijs anders zou zijn als je gewoon binnenloopt. Mocht het vol zijn dan had ik genoeg tijd iets anders te zoeken en keuze genoeg hier. Maar er was plaatst en het scheelde inderdaad €5,-.
Totaal andere plek dan vannacht. Hier is het groot, wel heel nieuw en fris. Enorm veel bedden verdeeld als kleine privé kamertjes. Ik wilde graag een bed beneden. Die was er alleen op de gemengde kamer. Dat maakt me nou echt helemaal niks uit en hier zit iedereen verstopt achter zijn/haar gordijntje.
Na een heerlijke douche ging ik heel even mijn mail checken en werd een half uur later wakker. Die powernap heb ik in de pocket! Volgende missie was al dat lekkers wat ik bedacht had gaan scoren. Ik heb in Pontevedra inmiddels een vaste plek waar ik naar toe ga om te eten. En net als andere keren was het heerlijk. Alleen een koffieapparaat hadden ze niet dus afrekenen en door…ik stop niet voordat ik mijn lijstje afgevinkt heb! Al had ik eigenlijk helemaal geen trek meer.
In de stad zag ik dat er een podium opgebouwd werd dus ik denk dat er vanavond een concert is. Daar ga ik zeker even kijken alleen wel pas als dat concert in de hemel afgelopen is. Met onweer buiten is gewoon niet mijn ding…
De taart en koffie vond ik 2 deuren bij het hostel vandaan dus ik kon zo naar huis rollen. Daar bedacht ik me ook dat ik helemaal geen vraag geprikt had. Beetje stom om nu nog te doen. Juist dan komt er een nieuwsgierigheid naar boven, wat zou de vraag geweest zijn? Dus ogen dicht en prikken. ‘Welke rituelen heb jij?’ Ahhh, dat is een leuke voor dit moment! Want tijdens de Camino heb ik absoluut rituelen. Ik draag steentjes mee wat staat voor het loslaten,afscheid nemen van een bepaalde last, zorgen, verdriet enz. Al heb ik het voor mezelf iets positiever gemaakt… ik neem mijn dromen, wensen, liefde mee in de steentjes en laat ze achter voor geluk, nieuwe inzichten en energie maar ook als troost voor de verdrietjes in mijn leven of die van anderen.
Bij aankomst in Santiago ga ik dan naar een mooi plekje in het park om ze daar met veel liefde en aandacht achter te laten. Vervolgens brand ik voor iedere intentie nog een kaarsje in de kathedraal. Maar ook voor diegene die me het gevraagd hebben dit te doen of van wie ik weet dat hij/zij wel wat extra licht kan gebruiken. En om de geliefden die niet meer onder ons zijn, te herdenken. Mocht je het gevoel hebben dat ik dit ook voor jou kan doen, dat het je misschien kracht, troost of wie weet wel geluk zal geven, laat het me dan
alsjeblieft weten. Ik zoek met liefde onderweg een steentje voor je uit. Vaak valt mijn oog ineens op een vorm die me aanspreekt. Ook al zullen we nooit weten of het werkelijk iets teweeg brengt, positieve energie en vanuit liefde in verbinding zijn is altijd goed en helend.
Daarnaast is mijn ritueel bij aankomst dat ik in een heerlijk bed wil slapen en heel veel lekkers ga eten! Ik verblijf meestal in een super appartement midden in het oude centrum, 2 minuten van de kathedraal. Vorig jaar heb ik daar ook zo van genoten. Dit keer moet ik 1 nachtje iets anders vinden maar mag er daarna weer lekker een paar nachtjes naar toe! Ik kijk er nu al naar uit. Maar voor nu heb ik vooral weer zin in vanavond en morgen . Benieuwd wat er dan weer op mijn pad mag komen…
Maar vertel eens, heb jij rituelen?
Laatste voordat ik echt afrond… BIZAR!!! De teller staat op €1667,- Er waren ineens weer zoveel mooie donaties binnen gekomen. Dank je wel!!!🥰❤️Alles gaat naar gezonde lunches voor kinderen in armoede. Voor sommige blijkt dit zelfs het enige te zijn wat ze eten. Shocking toch!
Wil je ook doneren? Geweldig dan tikken we misschien wel de €2000,- aan als ik in Santiago aankom 🙃
https://steunactie.nl/actie/actie-van-happy-camino-voor-niet-graag-een-lege-maag/-13029
Liefs, Linda
HAPPY CAMINO home 