Gisteren schreef ik nog dat ik niet iedere dag met een blog zou komen maar net als mijn hele leven kan dat zomaar ineens anders gaan😂 Maar ik ga het wel proberen korter te houden…
Ik viel gisteren als een blok in slaap en heb vanmorgen zeker 6x mijn wekker op snooze gezet. Ik denk dat er wat vermoeidheid van de afgelopen week los kwam. Om 7.45 uur ben ik er toch maar uitgegaan. Snel een douche, rugzak inpakken en naar beneden. Onder het hostel zat een koffietentje waar ik kon ontbijten. Het was er druk, iets wat ik altijd zo gezellig vind. Zo anders dan bij ons, waar we allemaal haast lijken te hebben in de ochtend. Deze mensen zagen er ook uit alsof ze aan het werk moesten toch toonde iedereen relaxt(.(nee in Portugal vieren ze niet op donderdag maar op zondag Hemelvaartsdag). Goed begin van de dag. En op tijd om mijn tasje met het after Camino outfitje straks naar de post te brengen om vooruit te sturen naar Santiago.
Het werd uiteindelijk pas half 10. En dat is voor Caminobegrippen echt laat! Ze waren vergeten mijn 2e kop koffie te brengen en omdat het zo druk was wilde ik niet gaan ‘zeuren’. Allemaal prima want ook voor vanavond had ik mijn hostel al gereserveerd. Dacht ik…
Onderweg naar het startpunt scoorde ik wat elastiekjes voor mijn haar en zonnebrand. Na het vorige avontuur op Schiphol neem ik het niet meer mee in mijn handbagage. Balen want ben nogal gehecht aan die van mezelf dus mocht ik dikke pukkels op mijn gezicht krijgen dan zullen er weinig selfies voorbij komen. Wat op zich best fijn voor jou als lezer kan zijn. Nu is het postkantoor aan mij voorbij gegaan. Moest zo zijn denk ik dan maar, want vandaag was het eigenlijk prima te doen. Ook dat zal vermoeidheid en wennen geweest zijn.
Het is heerlijk weer, alleen wel een flinke wind. Wat ik heel lekker vind. Haren los en hoofd leeg maken (niet in combinatie met dat haar hè🧑🦲) Hier en daar zie ik wat mensen met rugzakken lopen maar erg veel zijn het er niet. Verder dan een Bom Dia komt het dan ook niet. Het zijn voornamelijk stelletjes of 2 vrouwen samen. Beide nooit het meest toegankelijke ‘soort’ om even bij aan te haken. Ik heb niemand alleen zien lopen tot de laatste 5 minuten. Helemaal prima, ik vind het wel fijn om mezelf weer eens te spreken
Tijdens de eerste Camino stelde 2 Camino vrienden die ik ontmoet had, elkaar iedere dag een vraag waar ze dan vervolgens onderweg over spraken, Vorig jaar trok ik ‘s morgens een kaartje met een woord wat die dag mijn thema werd om te voelen wat dit bij mij losmaakte. Voor deze keer bedacht ik me ineens dat ik mezelf iedere dag een vraag ga stellen. En vandaag is dat, Waar word ik blij van? Hele gemakkelijke vraag voor me want ik word echt van heel veel dingen blij dus besloot ik het voornamelijk op vandaag te houden . Dus waar word ik VANDAAG blij van?
Alleen al deze zin geeft me een lach op mijn gezicht. Het ia veel… het strand in zicht krijgen, de zon die schijnt, de lieve mevrouw achter de kassa bij de supermarkt, de leuke dame waar ik een stempel ging halen voor mijn pelrimspaspoort, de naam van mijn vriendin Anita op een doos zien staan, de lieve foto van mijn vriendin Anne met haar zoontje Hugo, die ze naar me appte met daarbij een ingesproken berichtje van hun samen, een foto van een vlinder die Pepijn in Artis heeft gemaakt, de enorm knappe mannen die ik onderweg tegenkom. Daar moet ik even uitleg over geven. Ik kan er namelijk gewoon echt niet omheen. Alsof je op een mierennest gestapt bent, zoiets. Ik snapte er niks van. De een na de andere gespierde halfgod zonder t-shirt rende voorbij. Ik had het gevoel in een Candid camera grap te zitten. Tijdens het lopen ben ik er eens serieus werk van gaan maken… voor de duidelijkheid, van de vraag waarom ze daar liepen hè! En ik weet het! Er staan overal sporttoeatelen en ik zag een bordje waar iets van parcours op stond. Het zal dus gewoon de openbare sportschool van Portugal zijn waar nu net deze route moet lopen. Jammer joh😂
Terug naar de vraag… ik word ook blij van zand in mijn schoenen. Niet dat het lekker loopt maar geef toe, als je je schoenen uitdoet om te legen ken jij ook vast dat gevoel van ‘wowwww kijk dan hoeveel erin zit’! Dat is toch leuk!
Deze route heb ik natuurlijk inmiddels al een aantal keer gelopen toch is het steeds weer anders. Wel herkenbaar maar nooit hetzelfde. Wat wel hetzelfde is is de heerlijke geur, rond lunchtijd, van barbecue bij de strandtenten . En iedere keer baal ik als ik een paar dagen verder ben en ik niet zo’n lekker gegrild visje heb gegeten. Dat gevoel komt altijd als je het ook niet meer tegenkomt. Dit keer liep ik er weer voorbij en bedacht me dat ineens. Dus draaide me om en bestelde een mjummie octopus spiesje met daarbij aardappeltjes waar 6 bollen knoflook overheen bleken te zitten. Echt super lekker! Toch moet je sommige dingen gewoon tot de verbeelding laten. Niet omdat het niet lekker was maar ik ga beter op mijn vertrouwde Camino lunch van een broodje met banaan. Toch kan dit de boeken in als een blij moment. Wel moest ik steeds denken aan mijn slaapzaal maties van vanavond. Ik zou geen vrienden maken met deze odeur om me heen.
Blij word ik ook van oude mensen die samen tegen elkaar aan op een bankje naar de zee zitten te kijken. Van de momentjes dat ik even denk dat de pijn in mijn voet minder wordt, wat helaas niet zo is,. Of van het boeken van een laatste bed in het hostel .De oplettende lezer denkt nu, ‘je had toch gisteren al geboekt ?’ Yep, klopt helemaal. Dus toen ik de plaats van bestemming in zicht kreeg was het een mooi moment om het adres een op te zoeken. Bleek dat ik gisteren een mail had gekregen dat de boeking niet gelukt was en mijn geld teruggestort was. Neeee, daar werd ik even niet heel blij van want het was inmiddels al laat in de middag dus de kans dat de bedden vergeven waren was aanwezig. Snel via booking iets proberen te boeken en ik had geluk. Nog 1 bed vrij in datzelfde hostel voor dezelfde prijs. In de pelgrimhostels betaal je meestal zo rond de €12-15,- voor een bed, deze was €20,-. Nog steeds heel goedkoop maar ik heb de tik dat wanneer ik voor het Goede Doel loop ik ook echt back to basic wil (wbt slaapplek hé, mocht je gelijk aan mijn gegrilde visje denken). Ik heb dus serieus getwijfeld maar het zag er zo mooie en fris uit dus gedaan. Voor mij was de Australische Linda aan de beurt. Ze kreeg een bed onder op het stapelbed dus ik ging er al vanuit dat ik dan boven haar moest slapen. Dubbel Linda, wat een feest! Maar toen ik mijn verhaal van de boekingen deed bleek ik wel een reservering te hebben gemaakt maar de bedden waren op. Neeee joh…maar het was zo gek gegaan dat het me niet heel erg verbaasde. In gedachten liep ik al rond in het dorp op zoek naar iets anders totdat hij me een kaartje gaf en zei ‘Lucky youuuu, you have room number 2!’ Hé wattt, zeg je nu dat ik een kamer voor mij alleen krijg? Yep, dat zei hij gewoon ff! Daar word ik nou echt heel blij van! Een beetje het gevoel van een prijs winnen. Dus ik heb net heerlijk gedoucht in mijn eigen badkamertje en ben nu in twijfel of ik het linker of rechter bed ga pakken. Al moet ik toegeven, de slaapzaal zal ook prima geweest zijn want dit is sowieso één van de mooiste hostels die ik onderweg ben tegengekomen.
Ohhh en wat werd ik ook blij van alle lieve berichtjes onder mijn blog van gisteren! Zo gezellig! Maar mijn TOP blij moment van vandaag is toch echt het openen van mijn actiepagina. Ongelofelijk… het bedrag is inmiddels al opgelopen tot €1472,- Iedereen zo ontzettend bedankt!!! Misschien lukt het niet altijd om persoonlijk te bedanken maar ik zie alle namen en geef in gedachten de allerdikste knuffel. Zonder jullie zou mijn Camino absoluut ook een mooie reis zijn maar nu is het zo veel meer. Het geeft me doorzettingsvermogen , het gevoel van verbinding, dankbaarheid, op z’n Rotterdams het ‘niet lullen maar poetsen’ gevoel. Maar wat het allerbelangrijkste is van dit alles, dat we met dit geld samen werken aan een positievere toekomst. Voor ons allemaal, want als de kinderen van nu blij op kunnen groeien dan zal hun beeld voor de toekomst ook mooier zijn. En een simpele boterham kan daarin al zo’n groot verschil maken.
Rest me voor vandaag alleen nog de vraag… Waar word jij eigenlijk blij van?
Liefs Linda
Donatielink: https://steunactie.nl/actie/actie-van-happy-camino-voor-niet-graag-een-lege-maag/-13029
Stoor je je al aan de schrijffouten? Ik niet want ik trek mijn slippers aan en ga het dorp eens verkennen 🥰
HAPPY CAMINO home 