Ik ga eerlijk zijn… ik hoopte (daar is het kaartje van vandaag) dat ik zin zou krijgen mijn blog te schrijven. Helaas, het is er nog niet erg maar wie weet wat er uiteindelijk nog op mijn digitale papier komt.
Het woord van vandaag is dus hoop. Het heeft voor mij zowel iets positiefs als negatiefs. Het uitzien naar de toekomst maar ook de andere kant dat het in het nu dus nog niet is zoals we het het liefst zouden willen. Mijn wandeltochten ontstaan altijd uit dit woord, de hoop iets bij te kunnen dragen aan een betere wereld,Dit jaar voor de mensen die op de vlucht zijn…(zie link onderaan 😇)
Het hostel waar ik gisteren sliep was een beetje bijzonder. De gezellige hangplek met de slaapzalen was in een andere straat dan waar ik de eenpersoons kamer geboekt had. Ik dacht dat bij de centrale ruimte ook een keuken was dus ik liep rechtstreeks van de supermarkt daar heen.Mijn boodschappentas vol tomaten, avocado, olijven en kappertjes (yep Pico, konijnenvoer).Er bleek niks te zijn dus moest ik terug naar mijn eigen kantje en eenmaal daar had ik echt geen zin meer om weer terug te lopen. Super ongezellig want nu zat ik binnen, in mijn eentje en met de rest van de wereld want ik ben maar lekker in mijn telefoon gedoken. De volgende duik was mijn bed in. Er kwam nog een Spaans stel binnen. Fingers crossed dat ze geen wilde plannen hebben want ze hadden wbt geluid net zo goed de muren eruit kunnen houden. Al denk ik dat ze meer last hebben gehad van alles wat ik liet vallen. Ik had een provisorische waslijn gemaakt van mijn wandelstok (beste aankoop ever!) . Mijn shirt was vanmorgen droog alleen heeft het met grote regelmaat de grond gezien. Weer wat anders dan vorig jaar waar ik mezelf eens in een keuken heb opgesloten met de natte was op haakjes en de elektrische pitten van het fornuis vol aan om te drogen. Pepijn zegt altijd dat ik overal (gekke) oplossingen voor verzin. Mac Guyver was mijn grote jeugdheld😃 (wie kent hem niet🙃)
Rond 08.15 uur liep ik weer richting het pad van de gele pijlen. Dat was schrikken want die voornamelijk stille Camino was veranderd in de Koopgoot van Rotterdam. Bizar veel jongeren die blijkbaar als schoolkamp de Camino gingen lopen maar ook veel verse wat oudere pelgrims. Het begon met een klim en ik kan niet anders dan bekennen dat daar weer de tranen kwamen (ze zitten nogal hoog blijkbaar). Nee neeee neeeee dit wilde ik echt niet de laatste dagen! Dit was wel wat ik de jaren ervoor altijd voor idee had bij deze route en daardoor toch steeds weer uitstelde. Maar ik hoorde ook zoveel positieve berichten dat ik er nu toch voor gekozen had. De dag begon met een klimmetje. Inhalen, achterhangen, even wachten… ik wist niet wat het beste was. Als moeder van een 18 jarige besef ik echt wel heel goed dat ik niet van een groep van die leeftijd kan verwachten dat ze net als ik een kaartje trekken en daar in stilte eens lekker over na gaan denken.
Na een half uurtje kwam ik een bekend gezicht tegen. Ik zei dat ik echt moest schakelen maar zij straalde, ‘ik vind het zo leuk al die jongeren.’ Dat liet ik even binnenkomen. Ja Lin, wat loop je nu te mopperen, dit is de toekomst, ik hou juist zo van deze leeftijd en jonge kinderen. Het kaartje…Dit is hoop! Dit zijn tientallen (al gok ik veel meer) jongeren die misschien nu al besmet raken met het Camino virus, die in de natuur zijn, ze waren blij, ze lachten, ze gingen ervoor! En vanaf dat moment lukte het me om me er helemaal aan over te geven. Ik besloot niet de eerste koffiestop te pakken om het toch een klein beetje voor te blijven en eigenlijk heb ik voor mijn gevoel alsnog alleen gelopen. Wel met zicht op een pelgrim voor en achter mij. En kwam ik een groep tegen dan stoorde het me totaal niet meer. Ik kon er gelukkig weer naar kijken zoals ik normaal naar die leeftijd kijk. Er was weer hoop voor de komende dagen🤪
De zon scheen heerlijk vandaag. Het was super mooi en het ging lekker. Voor het eerst heb ik de hele route een luisterboek geluisterd (logisch… een luisterboek lezen wordt wat ingewikkeld). Niet het meest luchtige onderwerp, over manische depressiviteit , maar wel heel mooi, ik kon niet stoppen ! Ook hier sloot het woord hoop weer zo goed op aan. Ik had nog niet eerder een boek ‘gepakt’ omdat ik dan de vogels niet kon horen maar dat bleek alsnog door het geluid heen te komen waardoor het verhaal alleen maar meer indruk maakte.
Ik had geen slaapplaats voor vannacht en met al die mensen begon ik toch wat onrustig daarover te worden. Booking had er nog één vrij maar voor de prijs van €210,- en dat gaat totaal voorbij aan mijn idee van deze wandeltocht. Af en toe heb ik een eigen kamer voor rond de €35,- pn maar meestal een bed op een slaapzaal waarvan de duurste tot nu toe €15,- was. Bij de koffiestop heb ik toch nog een keer gecheckt en ineens stond er een Alberque op🎉 Bed voor €12,- en een middag zonder te hopen dat er ergens nog een plekje vrij zou komen.
Ik kwam in een heel leuk dorpje aan. Heb alleen iedere hoek wel gezien want ik kon nergens dat hostel vinden. Uiteindelijk bleek het boven een restaurant. Handig hoefde ik niks te zoeken vanavond. Een slaapzaal van 24, lekker veel ramen, 4 douches en 4 toiletten. Niet slecht!
Terwijl ik me installeerde kwamen er twee mannen (eind 20) de kamer in. Wow, eentje leek zo uit een Aladin film gelopen te zijn. Ze ploften naast mijn bed neer. Hi, we zijn je nieuwe buurmannen en begonnen enthousiast te vragen en te vertellen. Ik heb echt zo om ze gelachen! Er werden weddenschappen af gesloten. Morgenochtend moet ik de beslissende stem geven wie van hen het hardste snurkt. Als je het zo brengt is het al gelijk minder erg😃 Ze gingen zwemmen en daarna dronken worden vanavond. Top idee, dan zal er in ieder geval een winnaar zijn. Ze vroegen of ik mee wilde of al andere plannen had. ‘Jaaa ik denk dat ik nog een rondje ga hardlopen, ik heb een goeie trap gezien toen we het dorp in liepen, die wil ik nog een paar keer pakken’, Het werd stil voor het eerst sinds ze binnen waren…ik vond het een geweldige reden om niet te gaan zwemmen 🤪 als ik zorg dat ik slaap als ze terugkomen zullen ze er nooit achterkomen dat ik eigenlijk een duffe doos ben vandaag en lekker mijn boek verder ben gaan luisteren 😇
Na het wandelingetje naar de supermarkt dacht ik om eens wat vroeger te gaan eten. Het Pelgrimsmenu zag er lekker uit. Je hebt keuze uit 3 gangen met een glas wijn en brood. Paella vooraf wat voornamelijk gele rijst was met wat vreemde stukken vlees en als tweede had ik vis met salsa gekozen. Ik zal de foto erbij doen… ik denk zomaar dat dit de eerste keer is dat ik na 1 hap mijn eten heb laten staan. Wat was dit s-m-e-r-i-g en geloof mij, ik ben op andijvie en witlof na zeker geen moeilijke eter. De hele route mis ik de heerlijke Spaanse gerechten. Het is overal hetzelfde, duidelijk aangepast op alle windrichtingen waar de pelgrims vandaan komen. Voordeel is wel dat ik al helemaal uitkijk naar de paar dagen in Santiago…mmmm…. Ik hoop dat ik de lekkere restaurantjes nog weet te vinden! Padron pepertjes, heerlijke paella, Pulpo …. Ik proef het al bijna terwijl ik nog een rijstwafel naar binnen prop.
Gezellig, ik zie ineens dat de vriend van de dame die ik vanmorgen tegenkwam tegenover me slaapt. We zijn elkaar al een aantal keer onderweg en in een Alberque tegen gekomen. Ze vragen dan ook altijd wat het woord van de dag is. Zij doen de lange route van ongeveer 6 weken en lopen zo nu en dan alleen en slapen dan ook in verschillende Alberque’s om zo ook ieder een eigen Camino ervaring te hebben. Ik hou daar van!!! En grappig, want samen zijn ze heel leuk en open maar als individu ook zo lief, op een weer andere manier. Doen ze goed die twee.
Het is nog vroeg maar met het oog op mijn snurkende buurmannen denk ik dat ik maar eens op tijd probeer te slapen😃 Morgen word regen voorspeld dus de poncho hangt al klaar! Ik denk dat ik zo’ n kilometer of 24 zal lopen.
Oh wowwww ineens zie ik dat een meneer op de zaal niet met een wandelstok loopt zoals ik dacht maar blind is. Wat ongelofelijk dapper om dit avontuur dan aan te gaan!!! Wat een held want er waren vandaag een aantal flinke rotsige stijle afdalingen.
Nou, voor iemand die geen zin had is er toch nog aardig wat uit gekomen 😂 maar klaar nu…
Adios Amigos
Liefs, Linda
Ik hoop niet dat het vervelend wordt maar toch deel ik nog eens de donatie link. €1125,-… zou het nog lukken om de €1500,- aan te tikken??
HAPPY CAMINO home 