Wandeldag 2 in the pocket. En wat ging het lekkerrrrr. Geen pijntjes of gedoetjes, gewoon lekker. Ehhhh geen gedoetjes uhmm die stel ik even bij😃😃 Maar in de goede zin van het woord…over het algemeen…🤪
Back to the slaapzaal. Rond 20.15 uur was ik klaar met eten. Ik had iedereen op de kamer horen zeggen dat ze rond 6.00 uur gingen wandelen. Nu weet ik inmiddels door mijn vorige Camino’s dat iedereen dan om 21.00 uur slaapt. Vorige keren kwam ik laat nog binnen stommelen of lag met mijn hoofd in mijn slaapzak een blog te schrijven. Dit keer wilde ik me beter aanpassen dus 20.45 uur had ik mijn tanden gepoetst en dook mijn bed in. Zoals ik gisteren vertelde was ik super goed voorbereid voor de volgende dag. Ik zou als een echte pelgrim mijn bed uitspringen. Kleding aan, slaapzak pakken en die met rugzak en al naar de gang slepen en daar verder met het (snelle) ochtend ritueel. In gedachten vond ik mezelf echt een Caminopro…Dus vol verwachting lag ik te wachten op mijn roomies. Het klonk gezellig in de keuken, ze stonden daar vast met elkaar hun tanden te poetsen. Inmiddels 21.45 uur nog niemand behalve mijn buurvrouw die haar telefoon op kwam laden, geen woord Engels kan spreken en weer wegliep. Nou ja, dan ga ik maar alleen slapen. Ik was net weggezakt toen de deur open vloog en half Italië binnenstormde. Ahhh ze gaan ook slapen, Ze zagen vast dat ik al begonnen was, toch? Totdat er eentje lekker tegen mijn bed aan ging hangen terwijl de andere 9 om hem heen stonden. Het moet bizar grappig geweest zijn want ik was klaar wakker en mijn bed ging flink heen en weer. In de app deelde ik het verhaal en de reactie van Pepijn maakte dat ze me ineens wel zagen liggen want ik moest zo lachen. Ik deel het even ‘ Mam, dan zeg je : Attentione prego…Allemaal ff je muil dicht houden..Linnie moet morgen weer aan de wandel…Dus pasta hier pizza daar maar morgen staat linnie om 6 uur weer klaar 🤪 Ik moet daar dus echt zo om lachen omdat ik het op dat moment helemaal in kan beelden. Maar het was niet nodig want iedereen ging naar bed, het licht ging uit en het was dooooodstil. Totdat… shiterdeshit, ik had mijn oordopjes in mijn slaapzak gelegd binnen handbereik, waar waren ze gebleven?? Neeee ik kan echt niet zonder met 6 mannen op de zaal. Nu had ik nog een extra doosje… je raadt het misschien al…onder in mijn zorgvuldig voorbereidde rugzak. Maar er zat niets anders op. Ik deed het echt niet om ze terug te pakken maar ik heb alles gesorteerd in plastic zakjes en andere ritsel zakken en ik wist niet in welke ik ze gestopt had dus daar ging de hele zooi…wat zachte zuchtjes hier en daar. Hè halloooo, ik zei net ook niks he!! Gevonden… lang verhaal kort, op het vanmorgen helemaal opnieuw inpakken na was ik heeel blij dat ik ze opgezocht had. Al ging het gesnurk er dwars doorheen. Best frustrerend, zeker als je ook nog in een hete slaapzak ligt waar ik zeker niet uit wil aangezien ik best een wilde slaper ben en a room with a view vast iets anders betekent…
Genoeg hierover… 7.10 uur liep ik als laatste (duhhhh) de Alberque uit. Lekker fris nog buiten. Dat vind ik altijd zo’n fijn moment. Ik sprak mijn lichaam even toe dat ik er helemaal op vertrouwde dat ik sterk genoeg ben om de afstand van vandaag zonder pijntjes te lopen. En het heeft gewerkt!! Nergens last van gehad.
Zoals ik gisteren schreef, iedere dag trek ik een kaartje met een woord die ik die dag eens ga doorvoelen. Vandaag was het Standvastig. Die moest even landen. Het voelde voor mij als iets negatiefs. Dat hoeft natuurlijk niet maar interessanter vind ik dan waarom het negatief voelt voor mij. Daar was ik de eerste 8 km lekker mee bezig tot de eerste koffiestop. Heel leuk plekje waar de kippen tussen de tafeltjes doorliepen. Ben er alleen nog niet uit of het zoals met kreeften gaat, dat je ‘s avonds je kip mag uitkiezen voordat ze in de pan belanden. Even de twijfel of ik er eentje in mijn rugzak ging proppen, als reddingsactie maar het aanduwen in mijn tas zou het niet veel beter maken… dus we keken elkaar nog èèn keer veelbetekenend aan voordat ik weer op pad ging. (Ja, het gaat goed met me hoor, geen zonnesteek of andere rare dingen)
Ik liep nog net niet te huppelen. Voor en achter me geen mens te zien. Ik vind dat voor nu echt heel fijn, eerst mijn eigen bagage wat lichter maken. Alleen wanneer je dan op een kruising staat en geen gele pijl ziet word het lastig. Keuzestress. Ik heb zo’n 10 minuten daar gestaan in de hoop een andere pelgrim te zien. En ineens zag ik er èèntje… heel in de verte op Een heeeeel ander pad. Ik was dus sowieso verkeerd gelopen. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het teruglopen. En dat zou niet de laatste keer van deze dag zijn…
Ik was weer op weg en had een lekker tempo. Wel was ook vandaag de route grotendeels erg ongezellig, dicht langs de snelweg. Ik dacht nog ‘fijn dat het in ieder geval een beetje breed is ‘ tot er iets over het pad heen lag. En dat iets was een grote vrachtwagen die van de weg af geschoten was. Wow.. heel triest uiteraard voor de chauffeur maar je zal daar op dat moment net gelopen hebben. Niet iets waar je op bedacht bent. Het was blijkbaar die ochtend gebeurd. De rest van de weg heb ik toch het verkeer maar iets beter in de gaten gehouden.
Yes, het pad ging het bos in! Onderweg had ik even met een Hongaarse dame gelopen maar haar tempo lag iets lager dus ik was weer verder gegaan. Mooi want dan kon ik eindelijk even de bosjes in om te plassen. Langs de snelweg leek me niet de beste plek na het zien van die vrachtwagen. Wie weet is dat de reden geweest waardoor de chauffeur afgeleid werd. Ik wil het niet op mijn geweten hebben. Genoeg weer… ik was dus heel blij in het bos te zijn tot ik het wel steeds wat bossiger vond worden. Ik kreeg ineens de twijfel. Dus besloot ik op de Hongaarse te wachten om zeker te zijn dat ik goed zat. Dat duurde lang of beter gezegd, ik heb haar niet meer gezien. Dat kon betekenen dat er nog een vrachtauto van de weg was , dat ze een boterham zat te eten of dat ik verkeerd gelopen was… 3x raden!
Okeeee en nu, op mijn gevoel maar af gaan en dat was een dichtgegroeid zijpaadje inslaan terug naar de snelweg want ik wilde echt niet een half uur teruglopen. Daar aangekomen was er nergens een pad. Wat betekende dat ik dus echt heel heel dicht langs de weg moest gaan lopen. Ohhh zo niet fijn maar er zat niets anders op. Ik heb vrolijk met een naïef gezicht gezwaaid naar de auto’s die toeterend voorbij kwamen. Uiteindelijk een zijweggetje die ik voor de veiligheid maar heb genomen en jaaaaa dit pad bracht me naar het eerst volgende dorp waar ik de gele pijlen weer terug vond. Koffietje om het te vieren en op naar de laatste 3,5 km van vandaag.
In het stadje aangekomen moest ik op zoek naar een slaapplek. Hostel 1 stond een rij en in mijn boekje staat dat er maar 22 bedden zijn, dat ging hem niet worden. Hostel 2, nee mevrouw niet gereserveerd en adios. Hostel 3 , onvindbaar en na wat vragen werd ik door een lieve dame naar Hostel 1 gebracht. Toen ze de hoek om was ben ik snel de andere kant weer op gelopen maar nooit meer gevonden. Hostel 4 was nog een minuut of 10 lopen. Een klopper aan de deur maar niemand die open deed. Een meisje zei me dat het gesloten was, ahh vandaar het te koop bord en de luiken potdicht. En nu?? Op straat slapen? Ik wilde deze Camino echt weer als van ouds, back to basics. Toch zat er niet anders op dan een hotel binnen te stappen. En daar zit ik dan, op een heerlijk fris bed, schone lakens, geen gesnurk, eigen badkamer maar zonder de gezelligheid van mede-pelgrims. Daarom toch maar besloten de avond van te voren een plan te maken waar ik heen loop en een stapelbed te reserveren.
Tja, en dan nog even naar standvastig… het is nog steeds geen favo woordje. Ik heb de betekenis maar eens gegoogled :
Standvastig
1) Beraden 2) Bestendig 3) Constant 4) Ferm 5) Fiks 6) Flink 7) Kordaat 8) Niet van beginselen afwijkend
En ineens kan ik me best vinden in dit kaartje na vandaag😊 Benieuwd wat het morgen gaat worden…
Liefs,
Linda
Ps Ik kom er nog uitgebreid op terug maar wat geweldig dat er steeds weer een donatie bij komt. Bijna hebben we de €1000,- voor Stichting Vluchteling bereikt ❤️❤️❤️
Donatielink van de actie https://www.actievoorvluchtelingen.nl/actie/linda-prooi-2?fbclid=IwAR0rUsDx6ZQVHAeo-4jBvngwsJ5T2cIZ6fsbSyRJIGLP_dDthGDCTJcY0Gw
HAPPY CAMINO home 