Zoals beloofd, eerste blog van deze reis bij de gate. Toen ik vanmorgen of beter, vannacht, op stond dacht ik nog ‘wat valt er eigenlijk te vertellen behalve hoe ik gisteren als een kip zonder kop 3 Camino’s in èèn dag gelopen heb.’ Veel te veel had ik naar het laatste moment doorgeschoven. Nog even snel naar Alkmaar waar ook vakantie vierend Duitsland rondliep. Pakketjes die nog naar de post moesten. Rugzak inpakken en weer uitpakken en weer inpakken enz enz.
Maar vanmorgen 03.20 uur ging dan eindelijk de wekker. Slapen is zooo overrated. Douchen, nog 3 x verkleden want ik kon gisteren niet kiezen wat ik aan zou doen. En om 4.00 uur richting Schiphol. Voorbereid op lange rijen Die waren er maar het liep door. Tegen een mopperende mede rij genoot zei ik met een grote lach ‘johh we mogen weer lekker reizen dan kan zo’n rijtje er nog wel bij.’ Bammm..niets kan mij uit mijn Camino mood halen! Dacht ik…
Rugzak in de bak, klein tasje en vest in andere bak. Door de scanner met die hap net als ikzelf. Uiteraard werd ik gefouilleerd, het is maar zelden dat ik door kan lopen. Het wordt alleen wel steeds grondiger. Vanaf 50 is het jaarlijkse borst onderzoek maar deze dame heeft vast wat vooronderzoek voor mijn eerste keer volgend jaar gedaan. Jaaaa hallo ik kan je ook gewoon mijn cupmaat doorgeven hoor. Ik ben wakker!! Niets aan het handje… door naar mijn rugzak. Ik zag hem al aan de linkerkant liggen, en ook de tweede bak ging apart. Hmmm die koffie zou nog even moeten wachten.
Eerst moest de rugzak open. Een jongen viste mijn vloeistoffen er tussen uit. Keek me eens aan en riep zijn collega. Zij ging verder met het onderzoek. Het werd een serieuze zaak. Ze trok iets uit mijn tas. Zonnebrand, ohhh prima komt goed. Even door het apparaatje en door. Wel gek dat ze terwijl ze met mij bezig was druk de aandacht van haar collega zocht. Gaat vast niet over mij maar gewoon de vraag hoe laat ze lunchpauze heeft, toch?
Daar kwam een erg streng uitziende man. De dame overhandigde mijn fles zonnebrand. Test nummer 2 terwijl hij me observeerde. Test nummer 3… nu kreeg ik het toch wel een beetje warm. Of ik even aan de zijkant wilde gaan staan. Tuurlijk, gooi jij dan even mijn fles weg ik verbrand wel lekker joh! Dat zat er niet in er kwam een verdachte stof bij het onderzoek naar voren…De standaard vragen die ik altijd bij Border Security hoor werden op me afgevuurd. Hoe kwam ik aan dit goedje, had ik zelf ingepakt, moest ik iets voor iemand meenemen, waar ga ik heen, wat ga ik doen, waar werk ik, wat doe ik voor werk. Had ik bewijs dat ik idd naar Santiago zou gaan lopen …thanks iedereen die gedoneerd heeft dankzij jullie zit ik nu niet aan oud brood met spinnenkoppen in een of andere kerker van Schiphol. Mijn, ‘ik neem dit altijd mee’, ‘maakte geen indruk. Mevrouw, dit is nu! Heeee we hebben iets gemeen, mediteer je, ooit een Mindfulness cursus gevolgd, heb je yoga al eens geprobeerd want ik weet een hele goede yogaschool! Maar hij had het te druk met het snuffelen aan mijn fles . Een grapje dat hij dat beter niet kan doen of in ieder geval op eigen risico heb ik maar achterwege gelaten.
De fouilleer mevrouw werd er weer bij geroepen. Ik kan je vertellen dat mijn boobies er helemaal klaar voor zijn, wat kon ze masseren die meid! Het vragen vuur ging nog even door want ook het andere tasje werd nog doorgenomen. En ineens was het voorbij. Terwijl ik me geestelijk voor stond te bereiden op 20 jaar gevangenisstraf herhaalde hij dat de fles in beslag genomen werd. Jaaa helemaal goed! Dus ik mag gaan?? En toen werd het ineens toch nog gezellig. Ik vertelde dat ik groot Border Security fan ben en hij gaf me de 5 minutes of Fame dat ik vandaag in de hoofdrol stond. Yeahhh!!
Inmiddels is de gate verruilt voor mijn vliegtuigstoel. Klaar voor vertrek. Madrid here I comeeeeeeee…. al blijf ik maar heel kort want ik moet snel op zoek naar een bus die me in 5 uur naar het begin punt van mijn Camino gaat brengen. Op naar nog meer avonturen.
Liefs,
Linda
Donatielink voor St. Vluchteling:
HAPPY CAMINO home 