Gisteren was ons shirt nog doorweekt van het zweet. Vandaag (donderdag) van de regen. En niet een paar druppels maar het kwam echt met bakken naar beneden. Precies wanneer we een lange dag op de planning hadden staan.
Maar first things first… woensdag…We waren van plan al rond half 8/ 8 uur te gaan lopen maar we hadden zo’n fijne b&b. We lieten het raam open en hadden vanuit ons bed uitzicht op zee. Als ik ‘s nachts met het omdraaien even wakker werd hoorde ik de golven zachtjes tegen de rotsen slaan. Ik heb in maanden niet zo lekker geslapen. Dat huisje aan zee wat ik pas nog uitgebreid gevisualiseerd heb moet er toch echt gaan komen. Inclusief een lekker warm land!
Na een warme douche begon het inpakken weer. Het is zo lekker overzichtelijk allemaal. Inpakken, wandelen , aankomen, douchen, even liggen of de was doen, dorpje of stadje in, vast wat boodschappen voor de volgende dag, eten, nog even beetje hangen, slapen en grote voordeel van niet in Alberque’s slapen is dat we gewoon ‘s morgens ook onze vertrouwde douche kunnen pakken.
Het weer was minder warm maar nog steeds wel zonnig. Ik vond het heerlijk. Beetje wind, wat letterlijk en figuurlijk een duwtje in de rug gaf. De route was afwisselend langs de kust en door de bossen. Wat flinke klimmetjes waar Pepijn altijd even een voorsprong maakt. Heeft hij tijd om zich op zijn nieuwe Caminofavorietje te storten… hou je vast, dop pinda’s. We kregen ze begin van de reis bij de koffie, tis weer eens wat anders, en sindsdien is het bovenste vak van zijn rugzak er altijd mee gevuld.
We kwamen al rond 15.00 uur op de volgende plek aan. Pepijn begint wat moe te worden. Ook omdat hij het ‘s avonds heel gezellig heeft met zijn vrienden op de app. Hij bleef daarom lekker in de tuin hangen terwijl ik wat boodschappen deed. Het camino gevoel wat betreft contact met andere pelgrims is er niet, simpelweg omdat we er misschien 4 gezien hebben, 1x. Best jammer want dat krijgt Pepijn nu niet mee maar daarvoor in de plaats beweeg ik een beetje met hem mee. Hij is helemaal op de gezonde toer dus met de halve groente en fruit afdeling in mijn tas liep ik weer terug. ‘s Avonds een rondje door de stad waar Pepijn nog even een workout ging doen. Ik zie echt steeds meer hoe hij op mij lijkt😇 Einde van de dag hadden we 22 kilometer op de Fitbit. Vergeleken met de vorige dag een lekker kort dagje.
En toen was het donderdag. We hadden de weersberichten al voorbij zien komen en dat was niet best. Nu had ik berekend dat als we om 8.00 uur zouden vertrekken, we waarschijnlijker l tussen de buien door konden lopen. Ik hou het graag positief. De wekker werd een aantal keer op snooze gedrukt dus het werd een uurtje later. We waren nog geen 5 minuten onderweg toen het al begon te regenen. Rugzakken weer af, regen spullen uit de tas. Hoes over de rugzak, Pepijn z’n licht gewicht regenjas aan, bleek later dat dat licht ook staat voor lichte regenval… ofwel binnen de kortste keren was ook zijn shirt best nat bij de rits. Ik mijn poncho aan. Ik heb dat ding gekocht omdat de meeste pelgrims die gebruiken. Lekker handig want je hoeft je rugzak niet af te doen en gooit dat ding zo over de hele boel heen. Pepijn kwam niet meer bij en ik voelde me ineens zonder mede pelgrims een jaar of 85 … waarom had ik niet gewoon mijn leuke zwarte getailleerde regenjas mee?
Het druppelen ging over in gieten. Tijd voor een koffiestop. Werd me door zoonlief niet in dank afgenomen na nog geen 20 minuten. Mij leek het echter een prima plan zodat ik nog eens kon kijken wat ons te wachten stond maar ook om te peilen hoe pepijn er in zat. Het zag er echt beroerd uit en dat zagen we ook als we naar buiten keken. Ik vroeg voorzichtig of hij het zag zitten en eerlijk mocht zeggen als hij de route van vandaag in wilde korten met een stukje bus. Oehhh wat had in een moeite met dit voorstel maar het moet wel gezellig blijven. Zijn reactie was duidelijk ‘ ben je gek ofzo!’ En zo stapte we een half uurtje later de plenzende regen in. We waren alle twee super gemotiveerd om dit nieuwe stukje in ons avontuur aan te gaan. De route was echt heel erg mooi!! Met zon was het echt het paradijs geweest. Soms moest ik aan strandjes op Curacao denken. Toen we weer een klim omhoog hadden zagen we de regen in een stroom de berg afkomen. Nog een extra koffiestop. Voor pepijn de gelegenheid een droog en iets warmer shirt aan te trekken. Hij had het zo koud. En ook om voor de 4e x te plassen. Voordeel van al dat zweten is dus blijkbaar dat dat bijna niet meer hoeft, dat was vandaag even anders…
Toen we weer door liepen werd het langzaam aan droog. Wat een feest. Zo’n anderhalf uur wapperde onze regenkleding als een cape achter ons aan. We liepen zelfs weer samen Hazes te zingen. Deze dag zouden we het kustpad nemen. Er is namelijk nog een andere maar daarin zitten meer klimmetjes en door de bossen. Nog smeriger met al die plassen en modder. Tot halverwege ging het goed, daarna hebben we waarschijnlijk onbewust de verkeerde keuze gemaakt en zagen we boven aan de berg de zee ineens wel erg ver bij ons vandaan. Dan maar zo want terug naar zee betekende een half uur langer en het goot inmiddels weer… echt gieten met hoofdletters. Steeds harder en harder…
In de verte zagen we de stad opduiken. Ik was daar al eens eerder geweest en toen was de eerste bewoner die ik ontmoette een dode rat op het pad. Toeval maar ook Pepijn werd door zo’n grote vieze dode engerd begroet. Net voordat we een heel dichtgegroeid pad ‘moesten’ nemen. Tussen aanhalingstekens want we bleken verkeerd te zijn gegaan. Het was glad van al het water, rechts allemaal prikkel takken en links liep het schuim af dus het was wat balanceren. Ook hadden we beide die dikke rat nog in ons hoofd dus we liepen er niet echt fluitend door de hoog begroeide wildernis heen.. Ineens lag ik… ik was weggegleden en doordat het zo glad was kon ik mezelf niet omhoog krijgen. Ohh please, lieve ratjes nu niet massaal naar het afscheid van jullie vriend gaan alsjeblieft. Pepijn lag in een deuk. Snap ik, ik heb dat zelf ook.. niet heel aardig maar het heeft gewoon iets grappigs.. Hij hielp me omhoog en doorrrr… tot ik ineens hard ‘shit’ hoorde en hij onderuit was gegaan. Karma😇 Hebben we alle twee in ieder geval gelachen.
Nog een uur moesten we… het was heftig… alleen van borst tot onderkant rug was nog droog verder helemaal doorweekt. Onze schoenen konden we horen soppen. We werden steeds stiller. We er hadden inmiddels al 7 uur lopen opzitten en aan dat laatste stuk leek geen eind te komen..
De jachthaven in het mooie oude centrum kwam in zicht en zo ook onze slaapplek. Een heerlijke grote studio waar de boog van de hanglamp nu dienst doet als waslijn.
Pepijn wilde alleen nog maar douchen, veel groente eten en voetbal kijken. Helemaal prima! Ik ben boodschappen gaan doen want ik kon hier ook zelf koken. Berg groente gesneden, pan op het plaatje… yes… geen beweging in te krijgen. Na een Google Translate gesprek met de Spaanse receptionist kwam zijn amigo de boel fixen. Yeahhhh gelukt, om 21.30 uur zaten we aan een lekker bordje pasta. We zijn helemaal ingeburgerd, het half zes aan tafel moment voor de Spanjaarden.
Pepijn ligt inmiddels diep in slaap. Ik maak nog even de balans op met de Fitbit,30,5 (dit is ook incl boodschappen doen) Morgen een iets kortere route op de planning. Fijn! Nu hopen dat onze schoenen goed drogen vannacht…
Wat is het bijzonder zo samen met mijn kind. Een totaal andere Camino ervaring. Één waarin ik na een dag lopen toch wat meer loop te zorgen, soms best even wat kleine irritaties zijn, logisch als je de hele dag samen met je moeder bent (en andersom😉), maar ook van veel lachen, lekker hard meebleren met muziek, niet al te veel gesprekken want ‘pfff ik ga niet heel de tijd lopen praten hoor’ (Pepijn), enorm veel voetbal verbalen maar vooral heel heel erg trots want wat doet hij het goed! Hij heeft al een paar keer gezegd dat hij dit maar 1x gaat doen, niet zijn ding al vind hij het nu wel echt heel leuk en gaat er vervolgens ook helemaal voor!
Dan last but not least… we hebben zo het gevoel dit met heel veel mensen te doen ondanks dat we samen zijn. Al de berichtjes, reacties maar vooral ook donaties voor het KWF🧡 Dank jullie wel!!! Het bedrag is inmiddels opgelopen tot € 2351,- nogmaals thanks, Lieve bekenden en onbekende donateurs🥰
Onze donatie link:
https://acties.kwf.nl/fundraiser/pepijnkruis
Liefs, Linda (en Pepijn)
HAPPY CAMINO home 