HAPPY CAMINO home

Dit is zo’n dag waarvan je het gevoel hebt dat de ochtend inmiddels al 3 dagen geleden is…Onze eerste wandeldag is een feit!

Pepijn lag ook deze ochtend nog lekker te slapen toen de wekker om 8.00 uur af ging. Heb hem nog een kwartiertje extra gegeven maar toen was het toch echt tijd. De rugzakken hadden we gisteren overhoop gegooid dus dat moest nog even goed geordend worden. Wat een geluk voor alle mede pelgrims dat we niet op slaapzalen overnachten en ze met 2 van dit soort typetjes geconfronteerd worden. Ik heb echt nooit begrepen hoe het zo netjes kan blijven bij iedereen. Ik heb alles ook echt nodig wat in die rugzak zit…denk ik…Op mijn poncho na uiteraard. Word een beetje te hysterisch als ik daarmee door de hostels ga lopen. Wat me op een idee brengt want hoe ideaal om mee naar de gedeelde douches te lopen… Dit voor een volgende Camino😜!

Maar goed, die tas inpakken is nog een dingetje. Ik heb hem nog een een dagje gegeven maar morgen is hij toch echt aan de beurt het zelf in te pakken. Ook ga ik hem niet meer sparen door alle douchespullen in mijn tas te doen. We gaan voor de eerlijke verdeling!! (Had hij me vandaag maar niet moeten lachen toen ik hijgend boven kwam)

Negen uur liepen we de deur uit. Het was al flink warm. Dat kon maar 1 ding betekenen… het zou een hele hele heeeeele hete dag worden. En dat was ook zo!! Het was even een klein beetje wennen voor Pepijn om met zoveel gewicht te lopen. We kwamen echt heel netjes op 8 kilo pp uit maar ik snap er niks van, het voelt ineens als 12 kilo. Toch ging het prima. Na zo’n anderhalf uur hebben we een koffiestop gemaakt. Ik heb deze route al eerder gelopen dus wilde graag naar die plek. De beste man heeft namelijk van zijn café een heus voetbalmuseum gemaakt en ik wist dat daar ook een Feyenoord sjaaltje tussen zou hangen. Daar maak ik mijn kind erg blij mee (en mezelf populair 😜)

Pepijn liep lekker met muziek in zijn oren. Soms heel hard meezingend. Hij hoefde het ook voor niemand te laten want er zijn helemaal geen medepelgrims. We hebben er 2 gezien, heel even, daarna niets meer. We komen alleen wat lokale Portugezen tegen. Rare gewaarwording. Niet die Portugezen want dat is best logisch. Alleen de Camino is nog niet erg op gang gekomen. Wat ik wel begrijp omdat de grote slaapzalen dus goedkope en echte pelgrims slaapplekken nog gesloten zijn. Laatste keer liep ik ook veel alleen maar zag ik af en toe in de dorpen nog wel iemand. Nu dus niet. Ik vind het fijn dat ik samen met Pepijn ben, weet namelijk niet of ik het heel gezellig had gevonden als ik zo alleen was geweest. Nu vind ik dat echt heel erg prettig maar het is ook de Camino sfeer om einde van de dag even met iemand een biertje te drinken of, al is het een kort, praatje onderweg. Pepijn vindt het heerlijk zo, heeft niet zo de behoefte aan contact hier. Kan natuurlijk komen omdat hij mijn gekakel al aanwezig genoeg vindt.

Ik ga eerlijk zijn… ik had het super zwaar vandaag. Mijn conditie is niet top al gooi ik het liever op de hitte. Vooral het klimmen vind ik een drama. Ik haat het gewoon echt. Niet alleen nu, altijd…En doordat ik deze route nu een paar keer gelopen heb weet ik ook inmiddels waar er een flinke klim komt. Bizar wat de mind met me doet. Waar Pepijn onbevangen rondloopt heb ik al 6 keer inwendig gemopperd dat er straks weer een berg komt. Dan bleek dat toch niet na die ene bocht te zijn wat betekende dat ik er nog iets langer tegenop kon zien. Nu klinkt het negatief en dat was het zeker niet. Het is een super mooie afwisselende omgeving. Er komt onderweg altijd wel iets bijzonders voorbij. Zoals bijvoorbeeld een bruiloft buiten voor de kerk. Of het brandje in het bos waar we liepen wat waarschijnlijk net als in Australië gecontroleerd aangestoken wordt om erger te voorkomen.Of de toeterende auto’s om vervolgens uit het raampje ons een Bom Caminho toe te wensen. Maar verder was het wel gewoon een flinke dag om mee te starten, mijn Fitbit gaf 27 km aan en dat is met een temperatuur boven de 30, klimmen hier en daar, een rugzak en een mindere conditie, best heavy!

Wat heel veel goed maakte waren de spontane reacties van Pepijn. Een aantal keer zei hij uit het niets ‘ik vind het echt heel leuk of ik heb het helemaal naar mijn zin’ Dat had ik toch niet zo aan zien komen merkte ik wel.

Rond 16.15 uur kwamen we op de volgende overnachtingsplek aan. Beide helemaal doorgezweet en met wat pijntje hier en daar. Nog geen blaren!!! De mevrouw gaf ons snel de sleutel, heb een vaag vermoeden dat ze ons ook niet zo frisjes vond.

We hebben weinig meer gedaan. Paar boodschappen, voetbal kijken, beetje sociaal doen met de telefoon, met de hand kleding gewassen en heel lang douchenVerder vooral niet veel meer bewegen want auwwwww zodra ik op sta voel ik wat ik vandaag gedaan heb.

Morgen word het weer zo’n warme dag. We kunnen 7.45 uur ontbijten dus we zorgen dat we dan ook klaar voor vertrek zijn. Er staat ruim 27 km met klim hier en daar op de planning dus alles wat we eerder zijn is lekker,gezien de zon.

Krijg ondertussen wel de kriebels. Pepijn vond een zwart beestje in zijn bed. Alarm bedbugs gaat bij mij meteen af. Heb op het matras nog niks gevonden maar ineens moet ik steeds krabbelen…

Ik denk dat ik mijn dag morgen maar eens ga beginnen met een wandelmeditatie. Heerlijk langs het strand…ik heb er weer zin in!

Liefs, Linda (en Pepijn)

Super geweldig dat ook afgelopen dagen er weer donaties binnen zijn gekomen voor het KWF. Heel erg bedankt! Wil je ook nog iets doneren? Al het geld gaat rechtstreeks naar het KWF dus je sponsort niet het biertje aan het einde van de dag!

Link :

https://acties.kwf.nl/fundraiser/pepijnkruis