Het is zover….

03.45 uur ging de wekker vanmorgen. Ik had me gisteren voorgenomen om 21.00 uur naar bed te gaan maar zoals altijd is dat niet gelukt. Toch nog even alles uit de rugzak, lekker nog even mijn haren wassen. Hoef ik daar tenminste niet gelijk met ontploft ongefohnt haar rond te lopen. Even dit, even dat en uiteindelijk bleven er 4 uurtjes over die ik af heb liggen tellen bang me te verslapen.

Op Schiphol was het druk maar ik had alleen handbagage dus dat ging lekker snel. Heel prettig aangezien er echt koffie nodig was om wakker te worden. Dat vond ook het meisje bij wie ik bestelde. Met een vrolijke lach, wat ik knap vind zo na een nachtdienst, zei ze ‘je krijgt van mij een grote i.p.v. de medium!’ Lief toch! Zo stuiterde ik keurig op tijd het vliegtuig in. Tijdens het opstijgen bleek de koffie uitgewerkt want ik zakte al aardig weg. Heb nog vaag iets gehoord over reddingsvesten, drankjes, tosti’s en moederdagkorting maar daarna heb ik, waarschijnlijk met open mond want kan moeilijk op de schouder van de buurvrouw gaan hangen, liggen dommelen.

In Porto heb ik de metro gepakt. Helppppp..spits…ik ben niet zo goed met zoveel mensen in een kleine ruimte waarvan zo ongeveer 1/10 misschien de kraan plus tandenborstel gevonden had die ochtend… dit is wel 1 van de voordelen om aan huis te werken…neus in mijn fleece dan maar…Na een overstap kwam ik aan in het centrum van Porto. De plek waar precies een jaar geleden ook mijn reis begon. Het weer is alleen wat minder zonnig. Ik was bij de kathedraal uitgestapt dus gelijk maar mijn Credencial Del Peregrino gehaald in gewoon Hollands ‘stempelkaart’. Ik schrok van de enorme hoeveelheid Pelgrims. Vorige jaar zag ik er op het plein hooguit 3, nu veel meer. Maar het was nog vroeg en sommige starten hun tocht vanaf dat punt. In het eerste plaatsje waar ik morgen heen wandel ben ik vorig jaar ook geweest en ik weet dat daar niet veel slaapplaatsen zijn dus hoop ik echt dat al die mensen er inmiddels een dag lopen op hebben zitten. Misschien valt het allemaal wel mee er zijn tenslotte meerdere routes.

Met mijn stempelkaart op zak ben ik door de stad gaan slenteren. Ik kon pas om 15.00 uur in het appartement dus voorlopig had ik nog 8 kilo achter me hangen. Netjes gedaan wbt gewicht, met 2 liter water erbij 10 kilo. Dikke slaapzak omgewisseld voor een dunne en daarvoor in de plaats een extra broek en een regenjas. Als ik de vooruitzichten zie ga ik die nodig hebben de komende 3 dagen… en als ik iets niet maar dan ook echt niet leuk vind is het om kleddernat te regenen en alleen de binnenkant van mijn capuchon te bekijken. Ik blijf positief, vandaag viel het ook best mee….

Porto is leuk! Het doet me denken aan Edinburgh. Niet dat het er ook maar een beetje op lijkt maar het is niet zo groot, hele aardige mensen en je voelt je er snel thuis.

Na een check op mijn stappenteller zag ik dat ik al 10 km rondgehuppeld had. Tijd voor eten. Vorige keer had ik bij een Veganrestaurant gegeten en daar wilde ik zeker weer heen. Bij de deur stond een jongen om mij een tafel te wijzen. Het is een grote zaak maar hoe bizar, ik krijg hetzelfde tafeltje als vorig jaar. Het eten was weer geweldig. Een soort van buffet waar je lekker mag pakken wat en zo vaak je wilt. Glas wijn erbij! Terwijl de regen even zijn spierballen liet zien voelde ik me als God in Fra..Portugal!

Vanmorgen zag ik allemaal jongens en meisjes rondlopen met gekleurde hoge hoeden en zwarte uniformen. Ik was benieuwd waarom. Op het plein sprak ik een groepje aan. Super enthousiast vroegen ze van alles aan mij maar ik wilde iets over hun weten. Het bleek studentendag te zijn. Iedere studierichting heeft z’n eigen kleur. Zij hadden geel wat voor de studie geneeskunde staat. Die middag zouden ze met alle studenten een optocht door de stad gaan maken.

Het werd steeds drukker en drukker. Het centrum zat helemaal op slot. Ik besloot ook achter de dranghekken te blijven wachten. Na een uur was ik het wel zat en ben eerst mijn rugzak naar het inmiddels vrijgekomen appartement gaan brengen. Beetje duister straatje maar van binnen ziet het er heel goed uit.

Weer terug naar de stad waar de optocht nog steeds niet begonnen was. Na nog een uur wachten kwamen daar ineens duizenden (ben daar nooit heel goed in maar waren er echt heeeel veel) studenten de hoek om. Hard zingend en lachend. Geweldig gezicht al die gekleurde hoeden… wij de bollen velden zij de studie bollen… wbt kleur dan… okeeee beetje vergezocht maar ik moest er aan denken. Het was weer even zo’n momentje dat ik zo graag nog even 18 zou willen zijn en dan daar tussen lopen en mee feesten. Nu stond ik tussen heel veel trotse ouders met bosjes bloemen in de hand voor hun toekomstige ‘dokter/tandarts/advocaat/econoom’….ook leuk…

Na dit spektakel liep mijn accuutje wel leeg… tijd om terug te gaan… even dit blog tikken dan een warme douche en slapen… morgen gaat het dan echt beginnen…

Welterusten!

Liefs,

Linda

Ps. De kaartenactie heeft ook nog eens €110,- opgebracht. Ik ga dit zo snel mogelijk overmaken op mijn actiepagina. Thanks allemaal!!!

Ps2. Als je ook nog een donatie wilt doen voor Free a Girl (dus niet om mijn reis te bekostigen) dan kan dit via de actie pagina https://www.freeagirl.nl/adm_campaign/a-free-girl-to-free-a-girl-2/

Ps3 Super bedankt voor alle lieve berichtjes, kaarten en reacties… ik word daar echt heel blij van en geeft me het gevoel dat jullie er een beetje bij zijn!

Ps4 Nogmaals, ik kijk niet na dus lees vooral over de foutjes heen of pak een rode merkstift en verbeter het even op je telefoon of laptop😜