Nog 9 nachtjes slapen… NEGEN….
Toen ik een paar dagen geleden mijn reis naar Porto boekte voelde het nog best als een ruime tijd om alles te regelen en uit te zoeken. Maar de dagen vliegen voorbij en heel concreet is mijn plan nog niet. Op zich niet zo heel moeilijk zou je denken en dat is ook zo alleen waren de plannen iets anders dan ze nu uiteindelijk zijn geworden.
Ook dit jaar wil ik weer een lange tocht gaan maken en daarmee wederom zoveel mogelijk geld op halen voor Free a Girl, een stichting die ongelofelijk goed werk doet door minderjarige meisjes te bevrijden uit de gedwongen prostitutie. De sfeer van de Camino voelde bijna magisch. Misschien niet gelijk op het moment van lopen maar er gebeurd ‘iets’ met je…dus die keuze was snel gemaakt.
Zoals ik in mijn vorige blog al beschreef twijfelde ik tussen de Camino Frances en de Camino del Norte. Na een gezellig telefoongesprek hoorde ik mezelf heel enthousiast praten over de Frances waarop degene aan de andere kant van de lijn zei:’ Volgens mij weet je wel wat je wilt.’ En daarmee was ook die keuze duidelijk geworden. De route moet prachtig zijn, ik hou van Spanje, de cultuur en mooie natuur. De drukte is nog wel een dingetje maar ik zal waarschijnlijk genoeg mensen vinden om gezellig mee te eten en een borrel te drinken ’s avonds. Yin en Yang, serene rust en complete chaos…al overdrijf ik nu enorm want na 2 glazen wijn gaat het lampje na een dag wandelen wel uit dus van complete chaos weinig spraken… alhoewelllllll even terugdenkend aan mijn bed op de slaapzaal en de uitgestalde inhoud van mijn rugzak daar om heen, zullen mijn slaapies dit een prima bewoording vinden.
Maar dit hele plan kreeg ineens een compleet andere wending!
Na mijn wandeltocht van vorig jaar naar Santiago de Compostela wist ik het zeker… ik wil meer, veel meer… ik begon super enthousiaste mailtjes te sturen naar alles en iedereen die iets met wandelreizen van doen hadden. Wisselende reacties ontving ik terug van, ‘niemand nodig, drie maanden achter elkaar beschikbaar zijn, vrijwilligerswerk, concrete plannen maar ineens een bedrijf wat opgedoekt bleek te zijn, enorm onaardig telefoongesprek tot een heel leuk gesprek maar niet helemaal passend bij mij’. Zou het dan toch niet het juiste moment zijn? Ach, het was geen moetje dus heel groot was de teleurstelling niet. Dan maar zoveel mogelijk zelf op pad proberen te gaan. Tot daar ineens nog een leuke vacature voorbij kwam. Het sollicitatiegesprek was super ontspannen, erg gezellig zelfs, met 5 medekandidaten. Een week later kwam daar de mail…we hebben je ingedeeld voor de Camino Portugues eind september… YEAHHHHHH precies waar ik op hoopte!!!
Het toeval, al geloof ik daar niet in, wilde dat ik nog steeds mijn reis niet geboekt had voor mijn ‘eigen’ Camino. Alle ruimte dus om de hele boel om te gooien en in plaats van de Frances te bewandelen kon ik nu nog kiezen voor de route die ik straks met een groep ga lopen. Hoe geweldig is dat!
Daar begon de battle voor de goedkoopste ticket weer 🙂 Ben en blijf een Hollander he, dus vele constructies zijn voorbij gekomen om voor dat bekende dubbeltje op de eerste rang te kunnen zitten. Na twintig duizend keer vragen wat het thuisfront van mijn gevonden buitenkansje vond, waar ik nog steeds na al die jaren als reactie op krijg ‘doe het nou maar gewoon’ (by the way…een ander antwoord wil ik ook helemaal niet horen😇 ), heb ik ‘spontaan’ op boeken geklikt! Ik blijf dat een Halleluja momentje vinden!
En daar zit ik dan nu… vijf dagen verder… Net als vorig jaar zal ik beginnen in Porto maar i.p.v. de kustroute loopt het pad nu door het binnenland. Een paar bekende plaatsen zal ik kruisen. En ook het eindpunt is weer vertrouwd maar grotendeels word het weer een nieuw avontuur!
Wie ga ik ontmoeten, wat ga ik meemaken, hoe zal het weer zijn… net als vorig jaar heb ik de kriebels… kan ik dit eigenlijk wel, ben ik fit genoeg, zal ik vaak echt alleen zijn….voor de regelmatige bloglezer inmiddels bekende geluiden.
Mijn Engelse Camino vriend van vorig jaar mailde me de woorden ‘Our Camino was fantastic but each one will have its highs and lows. Embrace the difference, it will be awesome 😋’. De Schot mailde ‘We have spoken about doing the walk again but for now, lives take over again’ En precies dat laatste zinnetje neemt alle twijfels weg…Ik wil NU de dingen doen die ik wil doen! Niets uitstellen, hoe spannend het soms ook lijkt. En ik wil niet, óf dit óf dat maar én dit én dat… klinkt het verwend misschien? Wees gerust, als ik alleen op pad ga ben ik al heel tevreden met een boterham pindakaas en een glas water, slapend met 25 snurkende mensen om me heen…Rugzak op mijn rug, wandelschoenen aan en gaaaaaaaaan….
A FREE GIRL… het pad bewandelend… TO FREE A GIRL
Liefs, Linda
Ps1. Lees je voor het eerst mee? Ik hou niet van 10x overlezen, ook niet van te veel gedoe met spellingscontrole dus sommige d-tjes en t-tjes mag je er bij verzinnen. Precies zoals het leven is… niet alles is perfect als we maar plezier hebben😃
Ps 2 Uiteraaaaaaard zou het ook dit keer weer geweldig zijn als jullie mijn actie willen sponsoren. Dit kan via vast gezet bericht op mijn Facebook pagina of instagrambio A Free Girl to Free A Girl of via mijn actiepagina met dezelfde naam (even in de zoekbalk tikken) op de website van Free a Girl. Doorscrollen tot onderaan mijn tekst anders word het niet opgeteld bij mijn actie. Alle donaties gaan rechtstreeks naar Free a Girl dus worden absoluut niet gebruikt om mijn reis te financieren!!!!💗
HAPPY CAMINO home 