Voor wie niet weet hoe een stuiterbal eruit ziet… maak eens een afspraak met mij! Van te voren wist ik dat deze reis me niet bepaald rustiger zou maken. Dat is dus ook precies het geval…
Nu heb je onrust op verschillende niveau’s denk ik want van stress, angst, of verdriet is in mijn geval totaal geen sprake. Wat dat betreft voel ik me rustiger en relaxter dan ooit. De onrust zit hem vooral in de hoeveelheid energie. Ik wil de wereld verder ontdekken, me met nog meer mensen verbinden en vooral heel veel naar buiten. Wat ik ook zeker doe.. Thuis staat de achterdeur standaard open en zelfs nu het iets frisser is trek ik liever mijn korte broek aan dan de lange. En dat voor een koukleum als ik. Met een hond extra reden om veel de deur uit te gaan. Bonus punten als je dan tijdens het wandelen in de duinen verdwaalt en i.p.v. 2 uur 3,5 uur aan het lopen bent..
Het is echt weer even zoeken. ’s Nachts word ik gedesoriënteerd wakker. Verschrikt schoot ik van de week omhoog omdat ik dacht dat iedereen al weg was en ik als enige wandelaar nog op bed lag. Even twijfelde ik of ik anders niet even een rondje door het dorp moest doen om half 5 in de ochtend maar bedacht me toch dat sommige dingen misschien net even te ver gaan. Daar komt bij dat mijn rugzak al weer op reis is dus dan is het toch niet voor het echie.
In slaap vallen lukte niet erg dus ging ik eens aan de wandel in huis, tja niet naar buiten dan maar binnen. Tussen de chaos van boeken, schildersezel en bergen schrijfboekjes (vooral troep dus) zag ik mijn moodboard staan. Ongeveer een maand of 4 terug had ik die gemaakt na het zien van The Secret. Een ietwat Amerikaanse film maar de boodschap is mooi. Het gaat over De Wet van de aantrekking (The LAW of Attraction). Ik geloof er heilig in dat hoe dichter je bij jezelf staat, hoe opener en positiever je bent hoe meer je van diezelfde energie aan zal trekken en dat je het kunt versterken door er ook echt in te geloven dat dingen naar je toekomen. Bewijzen daarvoor? Die heb ik alleen voor mezelf en naar mezelf hoef ik gelukkig niets te onderbouwen 😉
Na het kijken van de film ben ik dus aan het knippen en plakken geslagen. Alleen dat vind ik al een feestje. Bergen met tijdschriften doorspitten op zoek naar de juiste plaatjes en teksten. Heel bewust heb ik alles opgeplakt. Het is een enorm bord geworden. Toen het klaar was viel mij wel op dat veel dingen steeds weer terug kwamen(zoals bv het reizen). Het bord stond prima op een kamertje en heb er verder niet meer zo over nagedacht.
Tot mijn nachtelijke wandelingetje… ik zag het staan en ging er eens op mijn gemak voor zitten. Mijn mond viel open van verbazing, okeeeee ook van het gapen het was tenslotte pas half 5…. in die paar maanden tijd waren heel veel van de plaatjes gewoon werkelijkheid geworden. Reizen is er één wat niet heel verwonderlijk is maar vooral de dingen die op mij persoonlijk betrekking hebben waren opvallend. Dat had ik me tijdens het maken niet kunnen bedenken! Hoe en wat laat ik even in het midden, het is toch een soort dagboek wat je op canvas plakt. Maar om een paar kreten te noemen, feel connected, schrijven, zelfvertrouwen, vakantie als levensles, smile (waar ik de hele reis op gewezen werd in positieve zin), op vakantie voor een goed doel en daarbij de nodige mooie plaatjes. Wauw wat een dankbaarheid voelde ik en nog steeds! Dromen kunnen uitkomen!!!
Nu is het tijd voor een nieuw bord met mooie nieuwe wensen, ideeën en dromen…Maaaaaar voordat ik me daar op ga storten heb ik nog een andere belangrijke taak uit te voeren…namelijk de hond in de shampoo zetten want die vond het een feestje een mooi moodboard van paardepoep op zijn vacht te tekenen…
En zo blijven we heerlijk in het Nu😃 😃😃
XLinda
HAPPY CAMINO home 