HAPPY CAMINO home

Daar lig ik dan, in mijn Portugese bedje…wat een dag! Het voelt alsof er een week voorbij is..

Vanmorgen zonder die zenuwachtige kriebel van de afgelopen dagen wakker geworden. Het is zover! Laatste dingetjes, nog wat rommelen thuis, rugzak staat al klaar, kleding ligt voor het grijpen (ook lekker om daar eens twee weken niet over na te hoeven denken) dus om 10 over acht was ik helemaal klaar voor vertrek. Op nog wat dikke tranen na want gedag zeggen is niet mijn ding!

Zal jullie niet vermoeien met afgeluisterde (telefoon)gesprekken in de trein, voor wie een update wil, stuur even een mailtje…bijzonder was het niet behalve dat Noor altijd op straat wil dansen en springen, ook als ze bij de kassa staat en ze dat ook 6x ging vertellen omdat de rest niet reageerde. Ik heb haar maar een knipoog gegeven wat haar deed stralen dus die kon weer dansend en springend het perron over…

Het liep allemaal lekker soepeltjes. Voor station Eindhoven stond de bus al klaar en binnen 30 minuten was ik én op het vliegveld én had mijn rugzak al ingecheckt…yeahhhh snel de douane door en aan de koffie…dat liep even anders want ik denk dat half HAVO/VWO Nederland toe was aan het buitenlandse tripje. Geen paniek want toen ik op het bord keek zag ik dat ik nog een uur van de Ryanair erbij kreeg om koffie te drinken. Zo fijn van die meedenkende vliegmaatschappijen😊

Mijn tijd heerlijk besteed aan het lezen van alle lieve appjes en Facebookberichten die ik had gekregen voor mijn verjaardag.

In het vliegtuig zat ik naast twee belegen Pelgrims. Grappig, ik had ze er in de rij al uitgepikt. Met kakikleuren, boswachtervestjes, bergschoenen en bruine hoed ga je vast niet de kroegen van Porto verkennen. Wat mij dus weer even bewust maakte van mijn eigen hippe outfitje (oké wel gewoon zwart, net ff meer hoedje 2018 maar ja dan komen we toch weer op dié schoenen). De heren waren gezellig gezelschap maar na getrakteerd te zijn op een Werters Echte viel ik voor het eerst sinds jaren in het vliegtuig in slaap. Eens een keer geen slapend kind over me heen hangend… ik zag de buurman kijken maar na mijn strenge blik bleef hij keurig aan zijn eigen kantje!

Landen, vliegtuig uit bla die bla die bla… je kent het wel… Op naar de metro, ook dat ging easy. Overstapje tussen door en midden in het centrum eruit! Op naar de kathedraal om mijn pelgrimspaspoort te kopen. Eenmaal in handen werd het ineens voor het echie. Ik ga het doen!

Toen volgende punt van de agenda, het hostel zoeken, eerste en laatste nacht had ik al geboekt zodat ik dan iig lekker een kamer voor mezelf heb. Telefoon was ook aan het bijkomen van het overmatig facebooken dus ouderwets de kaart op schoot en speuren maar… gewoon 5 minuten van de kathedraal en de busstop van morgen🎉.Ik heb mijn roeping van reisleider misgelopen.

Heel enthousiast werd ik gefeliciteerd door het super aardige meisje achter de receptie maar bij de vraag of het de eerste keer was dat ik mijn verjaardag alleen vierde voelde ik toch dat ik even mijn tranen weg moest slikken. Op naar de 4e etage zonder lift en met rugzak van 10 kilo… dan ga je wel huilen als je op bed neerploft!

Tijd voor gezelligheid! Straatjes van Porto door. Inmiddels had ik wel trek dus bestelde een glas wijn alleen kreeg ik daarna te horen dat ik niet meer kon eten…oké, geen probleem…wijn op en door. Mooie stad met hele goede straatartiesten ( wat hou ik daar van). Aan het water poging twee… sangria besteld, kaart voor mijn neus, krijg ik gewoon weer te horen dat er alleen nog een broodje niks is. Oké, geen probleem joh…sangria op en door… blijkt er gewoon naast het hostel een geweldig Vegan restaurant te zitten! En zo kwam alles nog goed…. nou jaaaaaaa eigenlijk was mijn dag al goed want toen ik een fles water ging kopen bij een niet onaardige (!!) Portugese student en hij na een gezellig gesprekje zei: ‘ you are so cute’ voelde het ineens toch anders om 45 te worden😜 of eigenlijk ook weer niet want als 45er is dat blijkbaar al genoeg om je dag (nog) leuker te maken😃😃😃

Nu slapen want morgen gaat het echte werk beginnen…help.. waarom heb ik het raam open gezet? De muggen van Porto komen deze verse pelgrim ook even feliciteren🤪🤪

Liefs, Linda

Ps 1 doneren voor Free a Girl kan nog steeds via mijn Facebook pagina A Free Girl to Free A Girl of via http://www.freeagirl.nl, tik dan in de zoekbalk A Free Girl to Free A Girl en scroll naar beneden tot onder mijn tekst de rest wijst voor zich.

Ps 2 alle donatie gaan uiteraard naar Free a Girl en bekostigen NIET mijn reis

Ps 3 mocht je denken… gohhh ik zie schrijffoutjes… 2 glazen wijn en een glas sangria doet geen goed na een lange dag plus dat ik niet zo van nalezen hou en het houdt jullie lekker scherp😜